We reisden dus af naar Aartswoud, pardon Abbekerke, want net zoals S.c. Santpoort in Velserbroek speelt, speelt Aartswoud dit jaar in Abbekerke.
Mick na twee keer afwezig was weer van de partij zodat we voor het eerst zonder invallers speelden.
Het was een belangrijke wedstrijd, een vier-puntenwedstrijd zogezegd, want beide teams zullen hard moeten vechten in de strijd om de degradatie.
Het werd een enerverende middag die tot het eind spannend bleef maar in het nadeel uitpakte van Santpoort.

Menno kon na de opening op zet 18 alle openingsproblemen oplossen, snel vervelende stukken van de tegenstander afruilen en in een remisestelling nog proberen voordeel te krijgen in het eindspel. Echter had Menno de tactieken van wit volledig gemist en blunderde de partij met één zet volledig weg. Na 5 kwartier stond de eerste nul op het bord.

Hans speelde zijn opening niet correct en stond de hele partij minder. De tegenstander profiteerde niet van het foute 19.Pec4: en drie zetten later gaf hij zijn voordeel weg met 22.Pd5. Acht zetten later werd het remise.

Jan bracht zichzelf met zwart in onoverkomelijke moeilijkheden door de a-postionele zet …e5? De verzwakking van veld d5 en de achtergebleven pion op d7 kon de zwarte stand niet verdragen. Jan heeft het tot het eindspel volgehouden maar de winst van wit kwam niet meer in gevaar.

Peter speelde aan bord 1 tegen oude bekende Marc Helder. Die speelde met zwart met de snelheid van het licht. Maar na 8 zetten stond hij reeds verloren zoals wij in de analyse ook vaststelden en dat ook door de engine werd bevestigd. Marc moest met zijn Koning zwerven via f7, naar g8 maar de zwarte Koning was nergens in veiligheid. Op de 27e overleed de Koning en stond mat.

Mick bouwde solide op, zoals we ook van hem gewend zijn. Waar het mis ging weet ik niet, misschien gebrek aan spelritme maar zijn solide stand was ineens weg en Mick liep keihard tegen een nul op.

Ingmar speelde met wit aan bord 7 tegen Pascal Zijlstra, en zette al snel een aanval op.  Deze aanval bleek na ongeveer 15 zetten niet door te slaan waardoor het initiatief langzaam weer naar zwart draaide en wit moest oppassen voor de tegenaanval. Door een onnauwkeurige zet van zwart had wit de kans om Lxh6 te spelen waardoor wit een pion zou winnen. Deze onnauwkeurigheid van zwart zou ook snel een 2e pion kosten wat het voor Ingmar makkelijker maakte om de partij uit te spelen. Uiteindelijk na het ruilen van de ‘zware’ stukken kon Ingmar het punt bijschrijven. 

Rob speelde met zwart tegen routinier Peter Holscher. De opening verliep vrij vlot, waarna Rob het onnauwkeurig speelde en Dc7 toeliet. Vanaf daar heeft wit vervelende druk. Echter komt Rob er goed uit met e5! In een verder eindspel staat het gelijk qua pionnen en beiden hebben twee paarden. Normaliter een gelijkwaardige stelling, maar dat was hier niet het geval, wit stond gewonnen. Rob voelde dat hij iets moest doen en offerde een vol paard met Pc4! Hoewel incorrect, was wit direct van slag en speelde wit Pxc4. Met een stelling van +10 stond het ineens -10 volgens Stockfish. Dan moet je nog wel de juiste voortzetting vinden om een pion naar promotie te brengen. Dat gebeurde niet en na lang spelen bleef het bij remise. 

Martijn schrijft: Ik kwam met voordeel uit de opening, toen mijn tegenstander een aantal passieve zetten deed stond hij slecht tot verloren. Op dat moment offerde hij een stuk wat een volkomen verloren stand opleverde. Ik speelde dit te laks wat resulteerde in een pionoffer wat niet nodig was – vervolgens gaf ik nog een pion weg waardoor de winst steeds lastiger werd. Uiteindelijk in het eindspel nog diverse winsten gemist. Als je zoveel winsten niet afmaakt verdien je het ook niet om te winnen. En rara dat gebeurde ook. Er kwam een toren vs toren loper op het bord wat mijn tegenstander netjes keepte. Remise.

Santpoort mag zich opmaken voor de thuiswedstrijd op 26 november tegen Paul Keres die al zijn wedstrijden tot nu gewonnen heeft.

Geef een antwoord