Afgelopen maandag mochten we voor de 2e ronde van de NHSB beker aantreden tegen De Uil. Een sterke tegenstander die op dit moment op een gedeelde 1e plaats staat in de promotieklasse.

 

Toen we aankwamen bleek dat De Uil deze wedstrijd heel serieus nam want ze hadden hun sterkste spelers opgesteld. Wij speelden deze keer met een jong team, Bas, Daan en Nathalie op de borden 2 tot en met 4, aangevuld met de ervaring van Jan Burggraaf die op bord 1 ging spelen.

 

Na een kleine 2 uur spelen vond ik dat het er goed uitzag. Op alle borden standen we zeker niet minder en waarschijnlijk stonden Bas en Daan alle twee beter dan hun tegenstanders.

 

Bas bewees dat niet al te lang daarna. Hij had beter gerekend dan tegenstander Jan Havenaar, won een pion en vervolgens nog een pion, smoorde de tegenaanval in de kiem en won vervolgens soepel. Een zeer knappe partij van Bas en voor ons een prettige voorsprong.

 

Daan ging vervolgens onderuit tegen Jerry Bey. Dat lag niet aan de opening en ook in het middenspel deed Daan het uitstekend maar een klein foutje bezorgde De Uil helaas de gelijkmaker.

 

Dat betekende dat Jan en Nathalie niet mochten verliezen maar wel remise mochten spelen. Bij gelijke spelen op bord 1 en 4 zou Santpoort namelijk doorgaan omdat het reglement bepaald dat bij een 2-2 stand de uitslag bij bord 4 vervalt, vervolgens de uitslag bij bord 3 enzovoort.

 

Bij zowel Nathalie als Jan was het spannend. Nathalie speelde met zwart heel geconcentreerd en zorgvuldig haar stukken naar de goede velden. Ze nam, terecht, de nodige tijd om de varianten goed door te rekenen toen tegenstander Fred van Randen een koningsaanval lanceerde, pareerde die prima en kwam terecht in een gelijk eindspel na de tijdnood doorgekomen te zijn. Dat was dus een goed moment om remise aan te bieden. In eerste instantie werd dit afgeslagen maar niet lang daarna koos haar tegenstander eieren voor zijn geld door zelf remise aan te bieden.

 

Dat betekende dat de laatste partij de doorslag moest geven. We hadden aan remise genoeg en Jan had flink meer tijd omdat hij zijn tegenstander Ad Reijneveld tijdens de partij flink in de problemen had gebracht. Langzaam verslechterde de stelling van Jan echter dus hij besloot een kwaliteit te offeren om een eindspel met pionnen en loper tegen toren in te gaan omdat Jan inschatte dat dat de beste remisekans bood. Dat bleek een goede inschatting te zijn. Omdat Jan het eindspel heel goed speelde kon zijn tegenstander in de tijd die hem restte de winst (als er al winst inzat) niet vinden. Dat betekende een sterke remise van Jan op bord 1 en voor ons een prachtige overwinning tegen een sterke tegenstander.

 

Hieronder nog even de individuele uitslagen:

 

Ad Reijneveld

(2060)

Jan Burggraaf

(1979)

0.5 – 0.5

Jan Havenaar

(2049)

Bas Haver

(1958)

 0   –  1

Jerry Bey

(2055)

Daan Haver

(1847)

 1   –  0

Fred van Randen

(1937)

Nathalie v/d Lende

(1767)

0.5 –  0.5

Geef een antwoord