Langzaamaan kruipt Santpoort 1 uit de gevarenzone van de degradatie. Na een niet geheel onfortuinlijke 4-4 tegen Caissa 2 -waar we vorige jaar nog met 6-2 van verloren- begint het perspectief op behoud in de 3e klasse reëel te worden. Hoewel daar nog flink voor geschaakt moet worden.
Ja, eerlijk is eerlijk: het zat wat mee: Bryan stond verloren maar de afwerking van het jeugdige talent liet te wensen over: Bryan ontsnapte met een zetherhaling. Mick stond op een bepaald moment compleet verloren maar in de vele keuzes die Martin Bottema had, raakte die de draad kwijt en kon Mick met remise ontsnappen. Ahnaf stond een volle kwaliteit achter maar zijn tegenstander kon dat niet verzilveren en koos voor zetherhaling.
De gewonnen partijen waren m.i. allemaal verdiend, helaas zat ik daarbij zelf aan de verkeerde kant van de score. Laten we vernemen wat de spelers er zelf over op te merken hebben:
Bryan schrijft: Ik kwam goed door de opening alleen bij het middenspel ging het hier en daar mis, verloor het initiatief op de koningsvleugel en ging er bijna vanaf na een paardoffer. Gelukkig werd het zetherhaling en m’n tegenstander kon geen winstplan vinden dus hij accepteerde remise (0,5)
Peter onderschatte een witte opstoot die een pionoffer inhield (d4) en vatte het te lichtzinnig op. Keek niet echt naar het aannemen ervan en miste even later een simpele zet (Ld5) die zijn pion op e5 onder zware druk zetten. Vanaf dat moment ging zijn stand van kwaad tot erger en schoof David Laan het onberispelijk uit (0).
Seréyo kwam met een flinke plus uit de opening en zijn tegenstander had weinig ruimte. Een poging de stelling open te breken zorgde voor een zwakke koning van zijn tegenstander en een zeer sterk paard bij Seréyo. Snel daarna werd geforceerd afgeruild naar een gewonnen pionneneindspel (1).
Dave speelde net zoals vorig jaar tegen Gert Jan van der Hoeven. Alleen dit keer achter de witte stukken. Het was een partij waar beide spelers rustig afwachten en Dave was minder geduldig en zette zijn pionnen op de Konings vleugel aan het werk. Uiteindelijk kwam zwart met de thematische centrale breek en hierbij maakte Dave een blunder wat hem ook de partij kostte. Er was nog wel wat activiteit maar zwart verdedigde heel sterk (0)
Ingmar speelde met de witte stukken op bord 7. Hij kwam moeilijk uit de opening maar kreeg verrassend op zet 8 al een remise aanbod. Dit sloeg hij af, omdat hij iets langer wilde schaken. Hij kwam in een herkenbare stelling voor hem, lekker rommelig. En leek de overhand te krijgen, maar kon niet het juiste vervolg vinden. Hij probeerde nog met een vrijpion te forceren, maar helaas kwam hij niet verder dan remise (0,5).
Mick schrijft: Objectief was Mick’s spel niet best; hij kwam met zwart niet lekker uit de opening en probeerde iets te forceren. Toen wit dat makkelijk tegenhield, liep Mick vast en blunderde hij snel twee pionnen weg. Het zag er niet best uit, en hij gaf zelfs een stuk voor de twee pionnen om druk te houden op wit. Gelukkig had dat resultaat: wit moest nog een pionnetje geven en koos daarna voor een verkeerde ruil: twee stukken voor een toren. In het eindspel waarin Mick nu een pion had voor een kwaliteit, miste wit nog de enkele winstkansen die hij had, en zo bleef het bij remise (0,5).
Ahnaf schrijft: Voor het verslag : Ik kwam redelijk gelijk uit de opening. Opeens blunderde ik een toren voor een loper, waardoor ik meteen slechter stond. Mijn tegenstander kreeg echter tijdsdruk en door wat handigheid kon ik de aanval vasthouden. Dat leidde uiteindelijk tot zetherhaling, waardoor ik goed wegkwam met een half punt 0,5)
Martijn kwam in bekende structuren maar de precieze openingstheorie was niet bekend. De kritieke stand was op zet 21 waar zwart Tc3 speelde en de witte dame op e3 aanviel. Martijn reageerde met Tec1. Viel de toren op c3 aan en keek indirect naar de dame op C7. Hierdoor raakte zijn tegenstander uit balans en verloor vrij rap een stuk. Het was een complexe stand en beter voor wit maar nog wel verdedigbaar. Het eindspel [met een stuk meer] wat ontstond werd omgezet in een punt (1).