We mochten als hekkensluiter naar Alkmaar voor onze wedstrijd tegen De Waagtoren 2. Het werd hoog tijd om van die vervelende nul matchpunten af te komen. Maar zou het ons lukken?
Dit keer geen zieken, geen invallers, iedereen keurig op tijd – dat was al een goed voorteken. In een volle speelzaal waar vijf wedstrijden tegelijk bezig waren, viel het geroezemoes gelukkig nauwelijks op. De telefoon van de wedstrijdleider des te meer… die ging wel érg vaak af. Maar ach, als je goed staat, laat je je daar niet zo snel door afleiden.
En dat deden we: maar liefst zeven spelers stonden uitstekend. Eén van hen liet het in de afwerking helaas net glippen – Ahnaf baalde daar zichtbaar van. Toch was het totaalplaatje dik in orde. Santpoort pakte overtuigend en verdiend zijn eerste matchpunten van het seizoen!
Bryan schrijft: Vanuit de opening was ik wel tevreden, de opbouw was wel redelijk alleen moest ik oppassen voor f5 omdat hij dan een koningsaanval kon creëren.. er waren naar mijn mening kansen voor beide spelers, uiteindelijk blunderde hij een pion richting het eindspel en dat was genoeg om de partij te beslissen (1).
Mike schrijft: Ik speelde met zwart tegen Peter Kalisvaart, die mij met een ietwat onbekende variant na 5 zetten out of book wist te krijgen. Na een suboptimale voortzetting van mij schat ik verkeerd in hoe ik de pion op e5 terug moet winnen. Die werd dus nooit meer teruggezien… Mijn tegenstander speelt alleen maar degelijke zetten en toen een overmacht van witte pionnen begon te rollen was het tijd om op te geven (0).
Seréyo kwam gelijkwaardig uit de opening maar de stelling was vrij droog. Met actief spel kon Seréyo een aantal dreigingen creëren en daarna met een combinatie het punt binnenslepen (1).
Martijn [zwart] had een interessante partij tegen Ton Fasel. Ton bouwde onregelmatig op en week al op zet 4 af van de theorie. Op zet 9 koos Martijn voor het avontuurlijke e5?! Het zag er dubieus uit zonder gerokeerd te hebben en dat was het ook. Hier kon Ton bijna winnend voordeel krijgen. Gelukkig werd dit niet gezien en kwam zwart snel beter te staan en op zet 19 e4 was de stand gewonnen. Op zet 23 had Martijn het direct kunnen afmaken maar desondanks duurde de partij niet lang meer (1).
Ingmar speelde op bord 7 met wit tegen Ronald Groot. Ingmar die nog 0 punten had gehaald wilde kostte wat het kost van die hatelijke nul af.
Hij kwam redelijk uit de opening en leek een licht voordeel te krijgen, helaas kon hij de druk niet op de tegenstander houden, waardoor zwart kansen kreeg voor tegenspel.
Op een gegeven moment werd het iets onnauwkeuriger, en leek zwart het initiatief terug te nemen. Het leek hard op weg naar een remise te gaan, maar na een blunder van zwart kon Ingmar zijn eerste punt van het seizoen bijschrijven (1).
Peter kwam met zwart al iets prettiger uit de opening. Toen zijn tegenstander op de 15e zet naliet om met een klein nadeel het middenspel in te gaan, kwam hij er niet meer aan te pas. De harmonieuze zwarte opstelling van Torens en Lopers oefenden een te zware druk uit op de witte stand. Een eerste pion ging verloren bij wit en een tweede dreigde te vallen maar wit overschreed op de 32e(!) zet de tijd (1).
Ahnaf was niet meer in staat iets te schrijven na het debacle. Dus ondergetekende neemt het even over. Ik zat er per slot van rekening naast en heb de partij gezien.
Ahnaf bouwde onregelmatig op maar wist langzaam grip te krijgen op de zwarte stand. Zwart nam een Stonewall opstelling in en ging aanvallen over de h-lijn, maar meer dan een schaakje op h2 werd het niet. Ondertussen was wit ver gevorderd over de c-lijn en na een blunder van zwart kwam wit met Dc6 beslissend binnen. Althans… De zwarte stand was kapot, +5 telde het siliconen monster, maar de beslissende klap bleef uit. Ahnaf offerde volkomen onnodig zijn Dame, bleek niet goed en de teller liep terug naar 0,00 maar alsof het leed niet al diep genoeg was, volgde op de 40e zet de beslissende fout om op de 41 zet volkomen ontgoocheld op te geven. Wat een nachtmerrie! (0).
Dave speelde net als vorig seizoen weer met de witte stukken tegen Perez Garcia. Het was een positionele partij waarbij wit eigenlijk de gehele partij een klein plusje had. Dave miste tot tweemaal toe om dit om te zetten in groter voordeel. Maar met een vrijpion op de dame vleugel en een mooie combinatie bleek het toch dat driemaal scheepsrecht is (1).