Op een mooie lenteavond werden gisteren her en der leuke partijen gespeeld met de nodige pikantheid en scherpte.
Rolf
met zwart gooide er in 't begin de beuk erin, resulterend in een
vooruitgeschoven (geisoleerde) pion op d4, terwijl de (eveneens
geisoleerde) witte d-pion nog niet gelopen had.
De sambal (oelek) was
uiteindelijk op in een (open) stelling met D+T+L (+ 4 pionnen) tegen
D+T+P (+ 4 pionnen) en werd tot remise besloten.
Ouker tegen Cees
Hollaar gebruikte toch liever de Manis met zijn gebruikelijke opening,
die gelijk opging, waarna Cees opeens een pion wegblunderde. Nadat hij
nog een pion verloor op a7, was 't pleit beslecht.
Gijsbert hield van
extra heet in zijn partij tegen Elmar; de witte e-pion beukte tegen de
zwarte muren op e6 met hulp van o.a. paarden en dame.
Toen Elmar onder de hoge druk ook nog eens een toren weggaf, was 't over.
Ivan en Jan laveerde er op los; Ivan schoof de damevleugel dicht via c4-c5, maar had er verder geen spel.

Jan
begon te opereren over de halfopen f-lijn en had ook nog eens de open
e-lijn bezet. Uiteindelijk -naar wat Ivan vertelde- blunderde hij,
waardoor hij (op de 1ste rij ?!) mat ging.

Stefan met wit won tegen
Martin in het eindspel met T+L tegen T+P een pion, maar het leek nog
geen uitgemaakte zaak. Zwart kon de witte geisoleerde dubbel f-pion (zo,
dat is eruit) afstoppen met zijn paard op f4.
Met pion achter moet
je natuurlijk stukkenruil uit de weggaan (met name de ruil van de
torens, aangezien een loper in het eindspel in 't open veld machtiger is
dan 't paard).
Bij terugkomst bleken de torens echter geruild (al
dan niet gedwongen), waarna Stefan zijn pionnenmeerderheid op de
damevleugel te gelde maakte en een duo vrijpionnen op b en c creeerde.

Outger had er weer zin in met wit tegen de toch niet misselijke Rob van Zwieten.
Outger
maakte knap gebruik van de openliggende zwarte velden op f6/h6 (zwart
had zijn gefinanchietteerde loper op g7 behoorlijk vroeg afgeruild) en
zette een aanval op. Na het pakken van de zwarte pion op h7 was ook hier
de strijd gestreden. Rob zal voortaan met wit spelen voor de rest van
het seizoen, maar dan wel op 't tennisveld.
Ook Nico Schumacher had flink wat potjes sambal (oelek) opengemaakt en speelde een knappe aanvalspartij tegen Gerard.
Op
de open b-lijn creeerde hij een vrijpion, die doorliep tot b7 en de
overgebleven zwarte toren (beiden hadden nog L+P naast de enkele T)
pacificeerde en vastpinde op b8.
Een andere witte vrijpion op a3 was
al aan 't opstarten om ook naar de overkant te rennen, maar Nico liet
pardoes zijn paard in staan.
Hierna werd besloten tot remise;
kennelijk vond Gerard het riskant om -ondanks een paard meer- op te
boksen tegen de witte vrijpionnen.
Ozden (wit) en Mick speelden dit
seizoen voor de 2de keer tegen elkaar; deze wedstrijd tussen de huidige
nummers 1 en 2 zou vanavond beslissend kunnen zijn voor 't kampioenschap
(bij winst zou Ozden -met nog 3 ronden te gaan- onbereikbaar zijn voor
Mick).

Ozden besloot deze keer door te schuiven in een van Mick's
favoriete openingen, waarna hij snel zijn a en b-pionnen naar voren
joeg.
Mick besloot het aangeboden witte pionnetje op e5 te pakken met
zijn dame, waarna zij opgejaagd werd en in de hoek werd gezet op h6.
Vervolgens kwam de witte dame in rake klappen de zwarte stelling binnen
via de damevleugel, waarna deze met rente de pionachterstand goed
maakte.
In de volgende (zwart aan zet) stelling was elk 't er over eens, dat zwart rijp voor de sloop
was.

 Ozden was zelf echter fysiek ook bijna rijp voor de sloop na de
geboorte van zijn 2de (zoontje) afgelopen zaterdag en was na de 19
gespeelde zetten ook op door drie nachtelijke luierescapades, waardoor
hij in bovengenoemde stelling remise aanbood.
Natuurlijk had iedereen gelijk, dat ik door had moeten gaan, maar ik stelde me tevreden met de morele overwinning.
En de competitie blijft tenminste nog spannend :-), een goede wedstrijdleider moet altijd pogen hiervoor zorg te dragen ;-).
En
bijkomend voordeel is, dat -als je weer eens als 1ste klaar bent- de
andere partijen nog enigszin kan volgen en de webserver van Santpoort
verder kan vol maken.

De oorlogsvoorraad sambal oelek moest men laten aanrukken bij de partij tussen Rob de Roode (wit) en Wim Gravemaker.
Beiden speelden op de aanval, waarbij Rob het centrum had.
Beiden
in tijdnood zijnde (iets van 7 zetten in 1.5 minuut voor de 1ste
tijdscontrole), maakte Rob een misrekening en verloor de (Russische)
kwaliteit. Na verdere afruil vormde Rob's loperpaar (i.c.m. een witte
vrijpion op d6) echter een magisch team, die de zwarte T en L flink
bezighield.
Uiteindelijk gaf zwart de kwaliteit terug en ging men een
eindspel in met ieder de witveldige loper en beiden 2 pionnen, waarbij
zwart een vrijpion op b had.
De potten sambal werden compleet
leeggeschraapt, waarbij Wim (terecht) probeerde te forceren; Rob hield
echter exemplarisch het hoofd koel en forceerde uiteindelijk de remise.

Eindelijk was er ook weer eens een praatschaakpotje en wel tussen de heren Dijkman en Buschman.
Het had veel weg van halma in het vroege middenspel, waarbij De Dijk al minimaal 1x remise aangeboden had (speel nou gewoon door).
Toen De Dijk zijn hand overspeelde op de koningsvleugel en een pion verloor, nam de frequentie, waarmee hij remise aanbood, toe.
Bus nam de tsunami's aan remiseaanboden wijselijk niet aan en wachtte, totdat De Dijk (hij deed zijn naam wel eer aan) snel de Deltawerken op zijn stelling toepaste. Uiteindelijk stond alles vast met ieder 2 T's, 1 L + sloot pionnen en nam Bus de remise maar aan.

Geef een antwoord