Op zondag 23 september gingen we weer eens op reis met een enthousiaste groep jeugdschakers van onze vereniging. De reis ging dit keer naar Mierlo waar SC Santpoort met drie jeugdteams deelnam aan het NK rapidschaak. Na een vliegende start waarin we precies op tijd vertrokken vanaf het Polderhuis kwamen we door het kundige rijden van Rolf, Bart, Ton, Nico en Wim keurig op tijd in Mierlo aan. Even de teams aanmelden en na een vlotte opening konden we op tijd aan het toernooi beginnen.

Het jeugdschaaktoernooi in Mierlo is het grootste van Nederland. Er deden dit keer meer dan vijfhonderd kinderen mee aan dit prima georganiseerde toernooi. Wij namen deel met drie jeugdteams. Bij de e-junioren één team met Bas, Daan en Sjoerd Haver en Joost Kooijman met als teambegeleider Ton Haver en bij de d-junioren twee teams. Een team onder leiding van Nico Schumacher met als spelers Menno Schaefer, Bas Hoekstra, Robin Anne Gravemaker en Koen Oostermeijer en een team met als teamleider Wim Gravemaker en als spelers Ilias van der Lende, Miguoël Admiraal, Wim Laurens Gravemaker en Nina Schumacher.

Het e-team mocht beginnen tegen een schoolteam van de Touwladder. Dat kwam goed uit, want Bas, Daan , Sjoerd en Joost zijn zich als “Team Rozenbeekschool” al aan het voorbereiden op het basisschoolkampioenschap van Velsen. Een 2-2 uitslag bewees dat ook in Gelderland de goede schakers gewoon naar school gaan. Na een kleinst mogelijk verlies tegen Almere volgde in de derde ronde BSV die met 4-0 verslagen werden. Van de volgende school, de Zeelsterhof, werd net aan gewonnen, waarna de Toren uit Arnhem met 3-1 een maatje te groot bleek.

Na een gunstige loting troffen we in de voorlaatste ronde Zukertort 2 die we met 4-0 wisten te verslaan zodat we met veel zelfvertrouwen de laatste ronde in gingen. En dat zelfvertrouwen bleek hard nodig, want de tegenstander in de laatste ronde was Bobby Fischer, het team dat de hele dag bovenaan stond en nog geen wedstrijdpunt had laten liggen.

Na de tip om vooral rustig te spelen, werden de stukken snel over het bord geschoven en al gauw was Daan klaar en konden we tot onze verrassing het eerste punt bijschrijven. Kort erna werden de stukken bij Joost ook bij elkaar geschoven en bleken we al met 2-0 voor te staan. En toen een minuut later ook Sjoerd had gewonnen was het feest compleet en kon Bas, die inmiddels een toren en een paar pionnen achterstond tegen een tegenstander met bijna 600 ratingpunten meer, met een gerust hart opgeven.

Door deze eindsprint kwamen we uit op 9 wedstrijd- en 18 bordpunten, goed voor een 4e plaats, slechts 1 bordpunt achter de nummer 3.

Voor het tweede D team ging het bij dit toernooi om ervaring op te doen op een NK en als team op elkaar ingespeeld te raken. Bij voorbaat was er het besef dat het bij dit team niet om het behalen van een hoge klassering ging. Dan zou je kunnen zeggen dat de spelers onbevangen hun partijen konden spelen. Of het nu de ambiance was of de druk van een NK, beiden zullen wel een rol hebben gespeeld, de spelers begonnen toch enigszins gespannen aan de eerste ronde die in sneltreintempo werd afgerond. Hierdoor en door de wat te opportunistische spelwijze was een verlies het resultaat.

In de tweede ronde ging het al iets beter hoewel nog te weinig gebruik werd gemaakt van de beschikbare tijd. Toch konden de spelers er een remise uitslepen. Dit gaf weer hoop voor het vervolg. In de wetenschap dat scoren toch mogelijk was trokken de spelers in de derde ronde de winst naar zich toe. Door deze opsteker van formaat sloeg een zekere mate van overmoed toe. In de vierde ronde werden de meeste openingen weer eens op de automatische piloot afgewikkeld wat leidde tot bizarre stellingen en onnodig stukverlies. We waren weer terug op aarde met het tweede verliespunt.

Ondanks dat er was afgesproken dat de spelers meer tijd zouden nemen voor het uitvoeren van de definitieve zet stond Bas in de vijfde ronde al na 1 minuut!!!! naast de tafel. Het was allemaal zo snel gegaan dat zelfs de beginstelling al weer op het bord stond. Bas verklaarde echter dat hij zich echt niet aan de afspraak kon houden. Zijn tegenstander trapte in een variant van een omgekeerd herdersmatje waardoor Bas de winst in zijn zak kon steken. Hij had geen zin om zo’n 20 minuten te wachten om de definitieve zet te doen (da’s logisch hè).

Al met al was het tweede team inmiddels langzamerhand op de ranglijst gestegen en moest de confrontatie met de wat sterkere teams worden aangegaan. Onze spelers beseften dit ook en konden de concentratie opbrengen om uiterst geconcentreerd tegen deze wat zwaardere tegenstander de strijd aan te gaan. Robin-Anne versloeg met een bekeken matvoering haar tegenstander en Menno haalde zijn gram op eerdere partijen die hij wat ongelukkig verloor. Gedecideerd werd de tegenstander aan de kant geschoven met 4-0.

De laatste tegenstander was echter wel een maatje te groot. Zelfs Koen, die tot nu toe nog geen partij verloren had, moest dit keer zijn meerdere in de tegenstander erkennen. Al met al mogen de spelers van het tweede D team met trots terugkijken op het toernooi. De sfeer bleef goed en de ervaring van een dergelijk toernooi neem je toch maar weer mee. Een keurige 50% score, zowel in matchpunten als in bordpunten, is een resultaat dat niet misstaat. Het gaat wel om het spelen op een NK. Het team behaalde uiteindelijk de 14e plaats van de 30 teams die deelnamen. Gezien de mogelijkheden mag dit team daar trots op zijn.

Het eerste d-junioren team voelde zich in Mierlo meteen op z’n gemak. De spelers van dit team waren dan ook al eerder op dit toernooi in actie geweest. Twee jaar geleden werd bij de e-junioren een vierde plaats gehaald en het  doel was om dit toernooi in ieder geval op het podium te komen. De verwachting was dat de eerste ronde, waarin we tegen een minder hoog ingeschaald team zouden worden ingedeeld nog geen problemen zouden krijgen. Dit klopte ook want in korte tijd was een 3,5 – 0,5 overwinning een feit. Ook de tweede ronde verliep redelijk eenvoudig. Een 3 -1 overwinning bracht ons aan de top van de ranglijst. Dit betekende dat vanaf de derde ronde alleen nog maar hoog ingeschatte teams zouden worden getroffen.

De eerste in dat rijtje sterke tegenstander was het team van Bobby Fisher uit Wassenaar. Hier kregen we te maken met de eerste tegenslag. Zowel Nina als Miguoël konden het niet bolwerken terwijl Ilias tegen zijn sterke tegenstander niet verder kon komen dan remise. Een toch nog onverwachte nederlaag was het gevolg.

Onze spelers laten zich echter niet snel uit het veld slaan. Overwinningen in de vierde en vijfde ronde brachten ons terug aan de kop van de ranglijst. Vervolgens troffen we in de zesde ronde het sterkte team van Leiderdorp. Deze wedstrijd was erg spannend. Ilias kon tegen topjeugdspeler Marco Kirana zijn voordeel helaas net niet omzetten in een vol punt. Een ingewikkelde stelling koste Ilias veel rekentijd en aan het eind kwam hij tijd te kort om de volle winst te pakken. Wim Laurens pakte echter zijn zesde overwinning en Miguoël kwam na stukwinst zo goed te staan dat Ilias met een gerust hart remise kon aanbieden.

Deze knappe overwinning leidde naar de topwedstrijd van ons toernooi. We moesten de laatste wedstrijd aantreden tegen Minerva. Een overwinning gaf ons kans op de eerste plaats en de eerste NK titel voor een team van onze vereniging. Een gelijkspel was waarschijnlijk goed voor een podium plaats.

Het werd voor coach en publiek prachtige, spannende wedstrijd. Minerva heeft een team dat in de breedte zeer sterk is met op de eerste drie borden spelers die jaarlijks op het individuele NK actief zijn waarbij de eerste bordspeler Zyon Kollen vorig jaar gedeeld Nederlands Kampioen was. Daarnaast beschikte het team over een vierde bordspeler met een rating die maar liefst 300 punten hoger lag dan die van onze Nina.

Na 10 minuten spelen was er nog niets van de uitslag te zeggen. Nina had heel geconcentreerd haar stukken neergezet en stond ongeveer gelijk. Wim Laurens had gedaan wat hij het hele toernooi al deed. Logische zetten in de opening spelen en in het middenspel langzaam de druk op de tegenstander opbouwen. Miguoël stond iets minder door een dubbelpion maar de meeste zware stukken waren al afgeruild en Ilias had in de Sveshnikov variant van het Siciliaans een stuk geofferd voor aanvalskansen. De stelling was daarbij wel zo scherp geworden dat het zelfs voor de spelers moeilijk was te beoordelen of er sprake was van voordeel voor wit of zwart.

Nina speelde haar beste partij van het toernooi. Heel geconcentreerd hield ze stug vol tegen haar sterke tegenstander. Toen deze echter binnen kon vallen op de zevende rij was een nederlaag helaas niet meer te voorkomen. Gelukkig werd dit gecompenseerd door Wim Laurens die zijn 100% score in stand hield door op het juiste moment het centrum te openen waarna zijn tegenstander stukverlies niet meer kon vermijden. Een paar goede verdedigende zetten om de laatste (mat) dreiging van zijn tegenstander te pareren leverde de 1-1 tussenstand op.

Ilias overlegde ondertussen met de teamleider waarbij het de vraag was of remise genoeg zou zijn. Dit was echter niet duidelijk vandaar dat besloten werd dat hij hoe dan ook door moest spelen. Miguoël kwam ondertussen helaas steeds moeilijker te staan. Een pionnenmeerderheid op de damevleugel gaf zijn tegenstander zoveel voordeel dat, ondanks taai verzet, een nederlaag niet meer te vermijden was. Geen kampioenschap dus dit keer, maar bij een overwinning van Ilias was er nog kans op een podiumplaats. Ilias vervolgde zijn partij bijzonder knap. De druk op de koning in het centrum van zijn tegenstander leverde materiaalwinst op en uiteindelijk de partij. Al met al een 2-2 tegen de dolgelukkige spelers van Minerva die nu het kampioenschap binnenhaalden.

Na afloop bleek dat dit gelijke spel voor ons goed genoeg was voor een fantastische derde plaats. Een prestatie waar het team heel trots op mag zijn.

Al met al een leuk, gezellig en sportief geslaagd toernooi voor onze teams. De teamleiders Ton, Nico en Wim bedanken alle spelers voor hun inzet en hun goede humeur en alle ouders voor hun begeleiding.

Geef een antwoord