Afgelopen zaterdag was het aan
Santpoort 1 om de strijd aan te gaan met Rokado. Om nog hoop te
houden op de ereplaats, kunnen we het ons niet meer veroorloven
punten te laten liggen. Waar de meeste spelers van Santpoort 2 al
voor de tijdcontrole klaar waren met hun partij, was ik de enige die
er voor klaar was met spelen. Het waren lange potten waar voor elke
halve punt werd gevochten. Lange tijd was de einduitslag nog geheel
onduidelijk, maar wij trokken op de meeste borden toch aan het
langste eind.

 

Mijn partij op bord 7 moest na een
rustig begin nog openbreken. Vlak na een afgeslagen remise aanbod van
mijn tegenstander, maakte hij een cruciale fout, wat een pion kostte.
De belangrijkste keuze in de partij was achteraf hoe de pion verloren
moest gaan, waarin niet de handigste voortzetting werd gekozen. In de
overgebleven stelling waren mijn stukken en mijn koning actiever.
Samen met de verkregen vrijpion deed dit mijn tegenstander besluiten
op te geven. 1 – 0

 

Vlak na de tijdnoodfase kwam de
gelijkmaker van Rokado. Martijn speelde op bord 2 een solide opening,
maar wat daarop volgde was in verdedigend opzicht niet helemaal
verantwoord. Zijn tegenstander wist hier met een paar mooie
breekzetten handig gebruik van te maken. De overgebleven stelling kon
niet meer bij elkaar gehouden worden, wat een punt voor Rokado
betekende. 1 – 1

 

Wim-Laurens speelde op bord 4 een
rustige variant van de Catalaan, waarin wit wil laten zien dat de
pionnen op c4 en d4 sterk zijn en zwart wil proberen deze pionnen
zodanig onder druk te zetten dat er ze verloren gaan. Door minder
handig spel van WL, gebeurde dit laatste. Een pion moest er af en er
werd gespeeld op twee resultaten. De zwartspeler kon geen manier
vinden om dit pionnetje te verzilveren, waardoor de partij in remise
eindigde. 1,5 – 1,5

 

Bas kwam op bord 5 in een Torre
terecht, waarin wit een mogelijk voordeeltje niet aanpakte. Bas kreeg
met zwart langzaam het betere van het spel, maar speelde dit op zijn
beurt niet nauwkeurig genoeg. De partij is nergens echt uit balans
geweest. Het eindspel wat op het bord kwam was gelijk, maar Bas wilde
terecht nog even proberen of hij op de twee kleine zwaktes in de
stelling van de tegenstander kon spelen. Nadat hij een remise aanbod
geweigerd had en even had geprobeerd, werd toch remise
overeengekomen. 2 – 2

 

Harmen speelde op bord 1 een goed
opgebouwde partij met zwart. Hij wist het openingsvoordeel van wit
snel te neutraliseren, waarna er veel gemanoeuvreerd werd. Harmen
liep met zijn koning van de ene vleugel naar de andere en hoopte
langzamerhand druk te kunnen uitoefenen op de stelling van de
tegenstander. Harmen kreeg een prettig speelbare stelling, waarin hij
uiteindelijk de structuur van wit kapot wist te maken. Hoewel Harmen
gewonnen stond, ging de tegenstander door zijn tijd. 3 – 2

 

Peter speelde op bord 3 gelukkig een
Siciliaan. Met wind mee kwam hij uit de opening door een beetje
slappe aanpak van zijn tegenstander. Peter kon het de ene thematische
strategie aan de andere vlechten, wat hem een aanzienlijk voordeel op
de klok opleverde en een langzaam beter wordende stelling. De
tegenstander kwam vanuit de opening niet goed in zijn spel, maar wist
het met behulp van Peter nog een tijd vol te houden. De teamgenoten
van Rokado hadden het bier al gehaald, maar Peter dacht iets beters
te zien dan de mat in twee, die ook gegeven kon worden. De stelling
was hoe dan ook overweldigend en kon worden omgezet in een punt. 4 –
2

 

Wim speelde op bord zes met wit een
type stelling dat hij met wit vaak op het bord tovert. Heel rustig
probeerde hij een klein positioneel voordeeltje uit te bereiden,
waarna zijn tegenstander zich genoodzaakt zag een stuk te offeren
voor drie pionnen. Het offer leek mij niet goed, zeker op lange
termijn. Ik denk dat er een paar subtiliteiten nog wat beter benut
konden worden, maar Wim wist na een lang gevecht toch met zijn
stukken zijn eigen activiteit groter en de activiteit van zijn
tegenstander kleiner te maken, met een punt als gevolg. 5 – 2

 

Als laatste en langste was Rik nog
bezig. Doordat de rest van het team er rond de tijdnoodfase goed voor
stond, kon Rik proberen alles uit zijn stelling te halen wat er in
zat. Nadat hij door de opgevoerde druk een kwaliteit wist te winnen,
nam hij hier rustig de tijd voor. Ondanks dat er bijna geen pionnen
over waren gebleven, wist hij de overgebleven pion nuttig te
gebruiken waardoor verder materiaalverlies niet voorkomen kon worden.
Met dit nette punt van Rik was de wedstrijd gestreden. Santpoort
heeft in een wedstrijd waarbij sommige stellingen onze kant op vielen
met keurige cijfers gewonnen. Eindstand: 6 -2.

 

 

Geef een antwoord