Afgelopen zaterdag mochten we met het eerste aantreden tegen het “Laurierboom gambiet”.  Laurierboom heeft een mooie speellocatie in het cenrum van Amsterdam, waardoor het ons handig leek om met het openbaar vervoer te komen. Helaas gaat met het openbaar vervoer af en toe iets niet zo als gepland. Ik had nooit gedacht na het schaken spierpijn te hebben. Na een beetje doortrappen kwam ik rond de afgesproken tijd op het station. Even inchecken… 1 april. Ik wist niet dat een negatief saldo op een OV-kaart mogelijk was, maar ik had het. Snel rennen naar het oplaadpunt, wat op een beetje ongelukkige plek aan de andere kant van het spoor stond, en weer terug. De trein rijdt natuurlijk net weg. Omdat de treinen slechts om het half uur komen ben ik vervolgens zo vlug mogelijk naar Haarlem gereden in de wetenschap dat daar de treinen vaker gaan. Nog voordat de rest van het team al in Amsterdam stond, kon ik net de trein in Haarlem pakken. Vanaf Amsterdam reisden we weer gezamlijk. Er was wel al democratisch besloten wie het verslag zou schrijven.

Net op tijd kwamen we op de speellocatie.  Al snel kwamen er bij Martijn en Peter offers op het bord. Martijn speelde tegen “de Leeuw” een thematisch paardoffer. Ondanks dat er geen direct materiaal terug werd gewonnen, konden de witte stukken van Martijn eenvoudiger de goede plekken op het bord vinden, wat het offer rechtvaardigde. Net toen het grote initiatief van Martijn iets leek te verzanden, verkeek de zwartspeler zich, waarna een gepende pion een toren niet goed genoeg verdedigde. 1 – 0

Peter kreeg een dame-offer om zijn oren. De tegenstander kreeg er twee stukken voor terug, maar een vervelende penning maakte het offer erg gevaarlijk. Het offer werd onjuist ingeschat en vervolgens ook niet de optimale verdediging gekozen, waardoor de partij verloren ging. 1 – 1

Rond de tijdnoodcontrole kwamen de resultaten snel op elkaar. Wim-Laurens counterde goed in een gesloten stelling. Zelf heb ik niet heel goed meegekregen waar het voor de tegenstander misgegaan is, maar toen ik een rondje maakte, zag ik een extra pion en niet heel veel later was de partij gespeeld. 2 – 1

Harmen had ook een interessante partij. Er werd een stuk geofferd voor een erg gevaarlijke zevende rij, die zich uiteindelijk uitbetaalde met een vol punt. (3 – 1)
Ysbert speelde lang een hele keurige partij (bedankt voor het invallen!). Zijn tegenstander bleek nog net even handiger in het late middenspel wat ontstond na een interessante Cozio variant van het Spaans (zwart speelt Pe7 met g6). Na een goed gevecht werd het punt bij Laurierboom bijgeschreven. 3 – 2.

Op een beetje onhandige manier was de tijd van Bas te snel op. De stelling werd op dat moment nog maar net bij elkaar gehouden, maar er kon niet meer worden doorgespeeld (3 – 3).
Bij de partij van Wim kon ik in de momenten dat ik langs liep niet snel bepalen wie er nou eigenlijk beter stond. Ik heb voornamelijk de eerste helft meegekregen, waar er in de tweede helft veel schijnt te zijn gebeurd. Ik zag een ingewikkelde stelling met een voor beide kanten een bijzondere pionstructuur. Achteraf kreeg ik te horen dat een goede stelling jammer genoeg verloren is gegaan. 3 – 4.

Het duurde echter nog even voordat we wat konden gaan eten, want in mijn eigen partij had ik vlak voor de veertigste zet een pionnetje weten te veroveren. Zelf had ik een dame en een loper en mijn tegenstander een dame en een paard. Hoewel mijn tegenstander praktisch alleen Kh2 – Kg1 – Kh2 – etcetera kon spelen, was de winst nog erg ver weg. Door middel van een mattrucje werden de dames geruild, waardoor het eindspel voordeliger zou worden. In het eindspel werd door mijn tegenstander met behulp van een handig pion-offer en een goede positie van het paard de stelling nog lang dicht gehouden, maar door de nodige tempi bewust te verspelen, moesten er zetten worden gespeeld. De goede zetten waren op, waardoor mijn koning uiteidelijk binnengelaten moest worden. 4 – 4.

Het was een spannende wedstrijd. En het zat niet mee met het OV, ondanks dat de treinen allemaal op tijd reden. Een vergeten mobiel was dit keer de oorzaak van een eindsprintje. Zes mei is de laatste wedstrijd tegen Amersfoort, waar we alles er aan zullen doen om het seizoen mooi af te sluiten.

Geef een antwoord