Een heuse thriller, uiteindelijk gewonnen met 4.5 – 3.5, daar waar een 4-4 eerder in 't verschiet lag.
Na de 2 vooruit-remises van Wim Dijkman en Gerard (beiden met wit aan resp bord 5 en 7), waren Barry, Henk en Gijsbert bepalend voor de uiteindelijke overwinning.
Vooral over de ijzersterke overwinning van Barry op bord 1 tegen Camile Hol zal nog veel nagepraat worden in Velserbroek en omstreken.

De spirit voor deze match werd al aangewakkerd in het Santpoort 3 Whazza-groepje op de slimme telefoons, die bijna alle teamleden hebben (ondergetekende ook sinds 2 jaar).
Barry, oorspronkelijk ingedeeld op bord 4, gaf nuchter en zakelijk aan, dat we aan de overige 6 borden simpelweg 3.5 punt moesten halen en de vooruitgespeelde borden miminaal 1 winst hadden moeten halen (2x wit).
Besluit door ondergetekende/teamleider werd stante pede gemaakt en bord 1 en 4 (resp. Henk en Barry) gewisseld. Je zou 't lik op stuk kunnen noemen, maar ik zie 't als loopbaanontwikkeling voor Barry.
Nadat het verrassingseffect overgewaaid was bij hem, stroopte hij de korte mouwen van zijn t-shirt op en begon met het slopen van Camile.

Over slopen gesproken, Henk (zwart; bord 4) hanteerde de sloophamer wel erg snel en met een aanvalsobject op g3, waarop hij zijn aanvallende stukken had gericht, terwijl de witte stukken buitenspel/coordinatieloos stonden door o.a. een witte pionnenketen van e2/d3/c4. Henk won een stuk en zijn tegenstander wees hem er op, dat Henk mat had kunnen zetten (Oh ?!). Voor de uitslag maakte het niets uit. 2-1 voor.

Onze invaller, Ronald Hoekstra (zwart; bord 8) kwam niet lekker uit de opening, had geen echt plan en was aan het koorddansen om het hoof boven water te houden. Uiteindelijk materiaal (ik geloof een toren) achter, waarna de strijd na een paar zetten gestaakt werd. 2-2

Gelukkig zorgde Gijsbert (zwart; bord 6) ervoor, dat we weer een punt voor kwamen. In een remise-achtig paardeindspel met pionnen, kreeg Gijsbert 't nog voor elkaar, dat hij geforceerd 1-2 pionnen kon winnen, dankzij passief spel van wit.
Vlak hiervoor bood wit al remise aan ("ik bied remise aan, wat nu ?"), waarop Gijsbert heel diplomatiek antwoordde: "Remise aanbieden mag, maar of ik 't accepteer, is een 2de."). Niet aangenomen dus en daarna de vis op het droge. 3-2

Terug naar de chronische sloper Barry (wit; bord 1), die vanaf de opening ijzersterk en gedecideerd speelde. Zijn tegenstander ging al vanaf zet 1 in de denktank, uiteindelijk resulterend in een uur tijdsvoorsprong voor onze (jonge)man/hond. Zijn tegenstander had 't steeds zwaarder, naarmate Barry hem verder de duim- en tijdsschroeven aandraaide.
In het uiteindelijke enkele toreneindspel kwam hij 2 pionnen voor, moest Barry -terwijl zijn tegenstander ondertussen probeerde te overleven op increments- nog de laatste houtjes voor zijn Luciano-brug vinden.
Toen dat gebeurd was, was de promotie een feit. 4-2

Op een bord vol stukken, leek Rob (wit; bord 3) een pionnenstormloopje te kunnen beginnen op de damevleugel, waarbij de c-lijn de enige lijn was, die lucht aan de partij gaf. Zwart slaagde er in als eerste hierover binnen te rollen. Rob in de verdediging, maar helaas werd een simpele 2-zets combinatie over 't hoofd gezien met kwaliteitsverlies tot gevolg.
Ik gebaarde Rob kalm te blijven doorgaan, aangezien er niet direct iets verloren was en zijn tegenstander, voorzitter Hans, leek ook niet zeker van zijn zaak.
In het uiteindelijke enkele-paardeneindspel met 2 pionnen achter maakte Rob 't zijn tegenstander 't zo moeilijk mogelijk (we rekenden al op een 0).
Zwart besloot uiteindelijk zijn paard tegen een pion te offeren en rekende er op, dat een van zijn vrijpionnen zou promoveren.
Rob's schimmel hield echter alles tegen en sleepte de remise onverwacht voor de poorten van…Beverwijk weg. 4.5-2.5 !!! Winst binnen

Als laatste was de teamleider bezig (zwart; bord 2). Vanaf het begin een scherpe pot. Zwart won de kwaliteit, maar de witte lopers waren zeer actief en doorschijnend met de zwarte koning nog in het midden.
Zwart op zijn beurt begon met het openrijten van de lange rokadestelling van de witte koning, waarbij de zwarte toren op a terecht kwam op a1 met een wit paard op b1 en witte koning op c1.
Ozden had nog 15 min en de tegenstander 5, maar -in de wetenschap op dat moment, dat Rob en Barry nog speelden en er uit gegaan werd van worst case scenario met Rob een 0 en Barry een 1/2- moest hij ook voorzichtig zijn om minimaal een halfje te kunnen scoren en een eindstand van 4-4 te verzekeren.
Zo kon 't gebeuren, dat Ozden alles een paar keer narekende, voordat hij besloot een pionoffer er tegenaan te gooien om de witte langerokade-stelling open te breken.
Beiden 5 minuten, ondertussen won Barry en scoorde Rob onverwacht een remise, waarna Ozden -in de wetenschap dat we de wedstrijd hadden gewonnen- va blanche ging/de dood of de gladiolen/los/alea iacta est. Daar waar Julius Caesar overwon, kwam Ozden zelf net een zet te kort om de witte koning mat te zetten en werd zelf mat gezet (natuurlijk liet ik 't toe, aangezien deze woeste aanvalspartij van beiden een mat als bekroning verdiende).
Het kon me geen …., maar dan ook geen ,,,,, schelen, want Santpoort had De Wijkertoren weer eens de les gelezen. 4.5-3.5 !!!


Knap gedaan mannen ! Opeens zijn we kampioenskandidaat en we moeten zeker niet bang zijn voor de medekoploper De Uil 2
Ik zal het broodnodige spionnenwerk doen in Hillegom.

Eerst echter 'eventjes' KC5 aan de kant zetten (hoop ik) op 25-11.

Geef een antwoord