Peter de Roode in de Telegraaf

Deze week stond Peter de Roode in de krant met een mooi artikel over z’n hobby en passie schaken!

Lees hieronder het hele artikel.

Peter besteedt vier uur per dag en duizend euro per jaar aan zijn hobby schaken: ’Je wilt je rating altijd weer hoger’

Zoveel mensen, zoveel hobby’s. Maar wat kost dat eigenlijk en waarom is dat het allemaal waard? Deze week Peter de Roode, die al 58 jaar fanatiek schaakt. Hij besteedt er zo’n vier uur per dag aan.

Isa de Laat

19:30 uur | 1 september 2026

Hoe het begon 

„Schaken leerde ik op de lagere school van een buurjongen. Ik was tien en speelde eerst zonder de regels goed te kennen. Waarom juist dit spel me aantrok, weet ik niet, maar misschien omdat je er, anders dan bij Monopoly of Risk, beter in kan worden door te studeren. In de finale van het gemeentekampioenschap van Velsen verloor ik van diezelfde buurjongen. Achtenvijftig jaar later heb ik nog dezelfde passie.

Op mijn dertiende verloor ik bij schaakclub Kijk Uit, razendsnel aan het laatste bord. De teamleider dreigde in het clubblad me niet meer op te stellen. Dat motiveerde me en ik kocht het enige schaakboek uit de boekwinkel. Vijf jaar later werd ik Nederlands jeugdkampioen.”

In het kort

Naam: Peter de Roode (68), organisatieadviseur en docent aan business schools 
Hobby: schaken
Woonplaats: Velserbroek 
Kosten: ongeveer € 600 tot € 1000 per jaar
Meest kostbare item: software, eens per twee à drie jaar zo’n € 200

Budget 

„De laatste jaren is het budget dat ik besteed opgelopen naar zo’n € 1000 per jaar. Dat is gekomen sinds ik met mijn twee oudste zonen lesmateriaal voor clubschakers maak. Het meeste geld gaat op aan software, databases, abonnementen op verschillende schaakbladen, schaakboeken en online video’s. Toen we in één keer het programma ChessBase met twee databases aanschaften, waren we € 600 kwijt. Daar doe je wel een paar jaar mee.”

Dure les

„Spijt is een groot woord, maar soms koop je op goed geluk een boek dat je vooraf niet kunt inzien, zelfs geen voorbeeldpagina’s. Achteraf blijkt het dan niet te bieden wat je hoopte.”

Thuis achter de laptop is het vooral ontspanning; ik wijd er zomaar vier uur per dag aan. Maar het is ook een hechte gemeenschap waarin je elkaar na veertig jaar zomaar weer treft. En er is competitie, want je ’rating’ geldt als je marktwaarde en die wil je omhoog. Zou ik het niet meer kunnen, dan miste ik het spel, de mensen, de studie en het volgen van steeds jongere talenten.”

De verzameling

„In mijn werkkamer staan vier kasten met schaakboeken en die gooi ik nooit weg. Het meest trots ben ik op de boeken uit mijn jeugd, met stip ’My 60 Memorable Games’ van Bobby Fischer, mijn grote held. Vroeger noteerde ik in een multomap, nu houd ik per opening een map bij op mijn laptop met aantekeningen bij elke partij. Terugvinden gaat snel, alleen het onthouden wordt lastiger. Dat wijt ik eigenwijs aan de informatie-overload en niet aan mijn leeftijd. Op mijn verlanglijstje staat nog: meespelen in een sterk toernooi vol grootmeesters en daar een goede partij geven.”

Dromen

 „Bovenal wil ik zelf blijven schaken en meer partijen spelen die bij mijn stijl passen. Mijn devies daarbij: eerst een stelling echt begrijpen en die pas daarna uit mijn hoofd leren. Met mijn geheugen wordt dat een uitdaging; hopelijk helpen mijn onderwijskundige vaardigheden daarbij. Daarnaast wil ik met mijn zonen een hulpmiddel maken waarmee clubschakers hun eigen speelstijl leren herkennen, zodat ze openingen kiezen die daarbij passen.”