Met de kermis voor de deur, zou het toch een aardig feest
moeten kunnen worden. Twee teams van Santpoort speelden hun eerste thuiswedstrijd
van het seizoen. Santpoort 1 had na de ongelukkige start tegen Philidor Leiden
de verplichting aan zichzelf om de gehate nul matchpunten weg te werken. Maar
daar zag het al direct aan het begin van de wedstrijd niet naar uit. Good old
Jan Burggraaf kwam niet goed uit de opening met wit. En toen er een zwarte
toren insloeg op b2 was het gedaan met de witten, 0-1 rond de klok van half
drie. Wim Eveleens had met kleine middelen een prachtige stand opgebouwd. Maar
daar waar hij dacht te oogsten, wikkelde hij verkeerd af naar een optisch fraai
Toreneindspel en even later een pionneneindspel. In plaats van af te wikkelen
was de druk opvoeren tegen d5 zo goed als winnend geweest, nu wist zwart de
remise te bereiken (0,5-1,5).
Van Bas zijn partij heb ik niet veel gezien. Bekende pionstructuren in de
opening en dan een heel eind verderop een kleine kwal voor en even later een
punt. Well done! (1,5 – 1,5).
Zelf kwam ik goed uit de opening, wit kwam heel passief te staan en toen wit
met het riskante g4 kwam aanzetten, reageerde ik volkomen onnauwkeurig. In
plaats van rustig mijn Paard van h5 naar f6 terug te trekken met een duidelijke
betere stand voor zwart, deed ik eerst een mindere zet gevolgd door een enorme
blunder die een stuk kostte en daarmee de partij. (2,5-1,5).
Martijn leek mij verrast te worden door een vroeg …c4!?. Hij reageerde daar
scherp op waardoor af en toe -over en weer wat kwaliteiten bleven hangen- maar
uiteindelijk werd het een pionoffer waar hij voldoende compensatie voor had.
Goede drukstelling en geen enkele kans op gevaar. Remise leek het logische
resultaat. Ondanks het feit dat Martijn meer tijd had was hij het helaas die een enorme fout
maakte die hem de partij kostte. (3,5-1,5). Dan zijn er nog drie partijen aan
de gang en die bieden goede perspectieven voor Santpoort. In deze fase mochten
we zelfs gaan denken aan een overwinning. Wim Laurens stond een stuk voor en compleet
gewonnen. Daan had een gewonnen Toreneindspel en Harmen is gewoon Harmen. Toch
zou het iets anders lopen. WL verzilverde netjes zijn gewonnen stand en haalde
volgens verwachting zijn punt op. In het begin was ik niet zo optimistisch
over zijn stand: lang nadenken over theorie. Maar het wierp zijn vruchten af en
een verdiend punt (3,5-2,5). Het toreneindspel van Daan leek gemakkelijk
gewonnen maar toen de witte koning actief ging worden en zich met de strijd
ging bemoeien was ik er niet zo zeker meer van. Des te knapper dat Daan het
hoofd koel hield en het punt opeiste. (3,5-3,5). En dan is onze GM Harmen nog
bezig. Hij had de gehele partij een overwegende stand, maar zijn tegenstander
wist zich taai te verdedigen. Zo taai zelfs dat Harmen weliswaar een Paard
voorkwam maar geen pionnen meer overhield. Een eindspel Toren en Paard tegen
Toren resteerde wat de tegenstander uiteindelijk op remise wist te houden. En
daarmee eindigde deze wedstrijd in een 4-4 stand. Het gevoel overheerst dat er
meer in had gezeten maar dat moeten we dan maar in de volgende wedstrijd laten
zien.


Geef een antwoord