Schaakclub Santpoort

Deze wedstrijd zou gaan om de strijd om 1e plaats en daarmee een mogelijk kampioenschap. ‘Mogelijk’ want er was nog een concurrent – VAS- in het spel die afgeschud zou moeten worden. Maar eerst maar eens zien hoe wij deze wedstrijd tegen het zeer sterke Caissa Eenhoorn tot een goed resultaat weten af te ronden. Op papier hadden we bijna 100 ratingpunten minder. En omdat rating nog steeds een goede voorspeller is, moest er iets van geluk of ‘bovennatuurlijks’ gebeuren. We kwamen in de buurt, maar de overwinning hebben we nooit gevoeld. Wel had het gekund als we alle gewonnen en goede standen daadwerkelijk hadden omgezet in een punt. Maar dan moet je geluk hebben of bovennatuurlijke krachten. Die hadden we niet en om 18.00 uur tekende ik het wedstrijdformulier om onze nederlaag te bevestigen.

Peter was het eerste klaar. Het zal rond de klok van half vier geweest zijn. Mijn tegenstander ging direct al in de denktank terwijl ik na 12 zetten +5 minuten had. De variant die op het bord kwam, kende ik goed en mijn tegenstanders afwijking van de theorie (…Pa5) was al meteen dubieus hoewel zijn manoeuvre met …Dc4 me de nodige tijd kostte. Toen hij niet de kritieke zet koos , kreeg zwart een enorme aanval over zich heen die niet meer te houden was en voor mij als vanzelf speelde. Bij de analyse vertelde mijn tegenstander dat hij zijn voorbereiding vergeten was. Dat verklaarde dus het een en ander (1).
Seréyo speelde tegen een oude bekende van hem, Ron Deen. Ron heeft Seréyo vroeger zelfs nog les gegeven, en de speelstijlen van beide spelers waren elkaar dus wel bekend. In de opening leek Seréyo een hele tricky variant te kiezen, maar de computer was milder en gaf geen voordeel voor wit aan. Vlak daarna kreeg wit wel een plus omdat Seréyo een bepaalde variant verkeerd inschatte en een pion offerde (1).
Ingmar speelde met zwart tegen Peter Doggers op bord 3. Zwart leek flink onder druk te komen te staan in de opening maar wist na veel druk van wit een pion te winnen op d5. Helaas leverde dit niet veel spel op en zeker niet na e6 wat Ingmar terugduwde in de verdediging. Wit kreeg veel spel met 2 sterke lopers en met Dh4 kwam er veel druk te staan op de stelling van zwart. Ingmar probeerde zich nog te verdedigen, maar zijn stukken stonden te passief waardoor hij uiteindelijk moest capituleren (0).
Martijn speelde een vreselijk slechte partij. Kende de opening niet en koos direct al een slappe variant. Al vroeg in de problemen maar kon de schade worden beperkt tot een gelijke stand. Dit zag Martijn helaas niet en bereikte een slecht tot verloren eindspel. Dit had nog een hele klus moeten worden voor zijn tegenstander, maar Martijn gaf een volle pion weg waardoor er direct opgegeven kon worden. Er werden nog een aantal zetten gespeeld maar het veranderde niks aan de uitslag. 0-1
Mick speelde een goede partij met zwart, en kwam mooi uit de opening; hij was niet bang een pion te offeren voor ontwikkeling en kreeg daardoor een ruimteoverwicht op de koningsvleugel, en had een klein voordeel. Om dat voordeel om te zitten in meer probeerde hij het paard van zijn tegenstander in te sluiten; dat lukte bijna maar leidde ook tot tegenkansen voor wit. In een stand waar hij nog steeds beter stond speelde hij echter te snel en miste een schaakje waardoor de partij in één keer zo goed als over was. Helaas, want een halfje of zelfs een punt had precies het verschil gemaakt (0).
Rob speelde aan het achtste bord tegen Ardjan Langedijk. Na de openingsfase zag Rob niet hoe hij verder moest, een plan ontbrak. Zwart kon daar van profiteren en kwam ineens zeer goed te staan met een naderende koningsaanval. Vlak voordat het vuurwerk  van zwart  zou starten, had wit er een mooie truc in weten te brengen en kon met Pd4! ineens alles sussen. Ineens was het zwart die moest uitkijken en heeft op momenten zelfs verloren gestaan. Rob profiteerde niet en kwam in een eindspel met een pion voor met ongelijke lopers. Hoewel er nog veel zetten werden gespeeld, was het zinloos en werd het remise (0,5).
Hans speelde tegen de sterkste tegenstander van Caissa-Eenhoorn. Lange tijd bleef de stelling in evenwicht totdat Hans op zet 38 een 2e pion cadeau deed. Hans wist het eindspel nog voldoende te compliceren om de tegenstander flink in de denktank te krijgen. Op zet 52 was er één kans op remise maar die werd helaas gemist (0).
Menno speelde met wit een zeer lange moeizame partij tegen een sterke tegenstander. Klein voordeel is er continu geweest en ik wist kleine problemen te creëren, maar zwart zette zijn stukken rustig en goed neer waardoor geen doorbraak mogelijk was. In redelijk gelijke stelling besloot zwart de stelling te openen waar hij beter kon blijven staan. Het werd een gevecht met meerdere vrijpionnen, veel fouten over een weer waarin ik uiteindelijk kon afwikkelen naar gewonnen stelling. Jammer dat we geen verdubbelaar in hadden gezet (1).

Geef een reactie