Zaterdag 27 september speelde Santpoort 1 thuis tegen
Spijkenisse en werd er met 3-5 verloren. Vooraf gezien wisten we dat het een
zware wedstrijd zou worden, maar toch hadden we wel grote kansen.

 

Wim Eveleens speelde op bord 2 een solide partij, zoals zo vaak.
Na een rustige opening stond hij ietsje beter en na gekeken te hebben op de
andere borden was remise een goed resultaat.

 

Bas Haver stond op bord 3 lekker na de opening, maar na goed
spel aan beide kanten konden ze allebei geen kant op en was remise het terechte
resultaat.

 

Wim Laurens Gravemaker was op bord 8 goed en snel aan het
spelen, waardoor hij na een uur al erg goed stond. Helaas sloeg het noodlot
toe, en gaf hij met Lxg7, een zet die drie zetten eerder winnend was, een stuk
weg en daarmee de partij. Goed gespeeld dus, nu alleen het afronden nog.

 

Patrick van Lommel speelde op bord 5 een (bijna) foutloze
partij. Ik snapte er natuurlijk weer niets van, maar Patrick had alles goed
berekend en won zeer overtuigend. Een knappe overwinning waarmee hij liet zien
dat hij serieuze intenties heeft om opnieuw winnaar van de interne competitie
te worden.

 

Martijn de Roode speelde op bord 4 een lastige partij. Hij
kwam goed uit de opening, maar wist niet precies hoe hij verder moest en werd
er langzamerhand uit gemanoeuvreerd. Een terechte nederlaag dus.

 

Nu stond er 2-3 voor Spijkenisse maar waren Daan, Marcel en Ilias nog bezig maar dit we hadden nog hoop op een matchpunt. Marcel
stond verloren, maar Daan en ik stonden erg goed.

Ondergetekende speelde op bord 1 een solide partij. Na een
betere stand uit de opening en een mindere stand in het middenspel bleef ik
solide zetten doen en begon mijn tegenstander mindere zetten te spelen. Met een
mindere stand en de druk van de klok deed mijn tegenstander niet de beste
zetten en kon ik na een hectische tijdnoodfase een eindspel met een pion meer
en een vervelende penning rustig bekijken. Ik had de stelling correct
beoordeelt, en een paar zetten later kon ik een overwinning noteren die de FM
titel een grote stap dichterbij brengt!

 

Marcel Canoy speelde op bord 6 een bizarre partij. Na een
degelijke opening stond er een zeer rustig middenspel op het bord dat opeens
compleet opengegooid werd met een combinatie. Het beste wat Marcel kon doen was
een pion offeren en dan misschien genoeg compensatie hiervoor hebben, maar
zoals ieder mens zou doen ging hij voor de tegenaanval en een middenspel met
evenveel pionnen. Dit bleek verloren te zijn voor hem, en zijn tegenstander
speelde het goed uit. Dat wordt dus nog wachten op zijn eerste punt voor
Santpoort maar ik heb alle vertrouwen erin dat het goed komt.

 

Dan was Daan Haver op bord 7 nog bezig met een 3-4
achterstand. Hij speelde een goede opening, solide zetten in het middenspel, en
goed afgewikkeld naar een gewonnen eindspel. Eigenlijk heeft hij de hele partij
goed gespeeld, maar dan toch ging het mis. We kunnen het verwijten aan de druk
van het teambelang, maar dat veranderd niet het feit dat Daan in een eindspel
met twee pionnen meer een stuk weggaf en daarmee de partij. Erg zonde dus, niet
alleen voor het team maar ook voor het goede spel dat hij de hele partij had
laten zien.

 

Al met al een spannende wedstrijd met een teleurstellend
slot. Maar het spel was goed dus ik heb er alle vertrouwen in dat dit seizoen
we nog genoeg matchpunten zullen pakken.

 

Ilias

Geef een antwoord