We zijn gastvrij ontvangen in Utrecht waar drie teams thuisspelen en de sfeer goed is. Zeker een fijne plaats voor een uitwedstrijd. 

 

Was het een spannende wedstrijd? Laten we bij 0-0 beginnen. De meeste teamgenoten lijken goed uit de startblokken te komen. Ik kom Martijn tegen op de gang en hij grijnst breed naar me. Hij heeft een prima stand bereikt en is van plan lekker over een open d-lijn te gaan spelen lijkt me. Naast me knalt Peter een goede stand met wit op het bord. Mijn stand lijkt me ook redelijk gelijk met zwart tegen Van der Spek. Vorig jaar heb ik zijn rating verhoogd dus ik ben van plan daar vandaag weer wat af te snoepen. 

 

Wim en Theo zorgen voor de eerste en laatste halfjes van de wedstrijd. Theo is daar blij mee na een partij waar hij met zwart langetijd een klein nadeeltje heeft verdedigd. Met keurig spel heeft hij dat geconsolideerd tegen Daan Schönberger, een jonge gast met  2105. Wim Eveleens is wat minder blij, maar heeft over de partij niet veel te klagen. Uiteindelijk kunnen we gewoon blij zijn dat deze twee mannen met zwart een resultaat neerzetten, dat is heerlijk in teamwedstrijden. 

 

Daan is lekker komen te staan (gedekte vrijpion), terwijl Martijn een klein nadeeltje heeft (zijn h3 pion is verdwenen). Ondertussen denk ik dat ik wel redelijk sta, en soms was dat ook zo. Peter negeert een ongevaarlijk ogend aanvalsplan van zijn tegenstander en heeft zelf een gedekte pion op d6 neergezet. Verder heeft hij aanvalskansen. In een partij waar veel zetten goed lijken blijft hij kalm, kiest een winstplan, en voert het uit. Net Peter de Grote die de slag bij Poltava won, leek het ook hier dat onze Peter een meerderheid had op alle flanken. Harmen en Patrick staan ondertussen gelijk, dus dat kan alle kanten op. De tussenstand is 2-1. 

 

Bij mij op het bord wordt vervolgens een remise-aanbod afgeslagen, want er staat immers een vrijpion op d3. Die had ik op d2 moeten zetten, maar dat deed ik gewoon niet. Voor Patrick is ondertussen de tijdsdruk iets te ver opgelopen en heeft ook nog eens de twijfel toegeslagen. Zijn tegenstander blijft rustig en tekent het eerste volle punt voor Paul Keres 2 bij. Kan gebeuren met zwart op bord twee. We hebben besloten dat Patrick misschien gewoon moet gaan aanvallen, daar is hij tenslotte kampioen van de vrijdagcompetitie mee geworden twee jaar geleden. 

 

Het staat dus 2-2 en Daan lijkt te gaan winnen. Als ik dan heel matig mijn d3 vrijpion besluit weg te geven moet Hein Piet vd Spek voor meer dan een halfje gaan. Daan zet ondertussen een stand neer met een pion meer en ook nog eens een dame tegen toren en loper. We verwachten allemaal een winst, maar zijn tegenstander graaft zich in en blijft kalm. Ik heb maar snel remise aangeboden, want zonder vrijpion zag ik mezelf zeker niet winnen. De computer trouwens ook niet (+veel voor de tegenstander). In de analyse vonden we trouwens dat het nogal gelijkwaardig was. Van der Spek slaat het remise aanbod dan ook af vanwege de stand van zijn team en besluit voor een doorbraak met zijn extra pion te gaan. Eeuwig schaak lijkt me mooi, dus ik zet zijn koning onder druk. Als Hein Piet probeert dames te ruilen schrik ik me een hoedje en zet mat in twee. 3-2. Iets te laat wint Daan ook keurig zijn partij. Iets te laat? Ja want nu mag ik het stukje voor de website schrijven. 4-2. 

 

Dus we gaan winnen toch? We hebben immers een GM op bord 1 en die staat nog steeds gelijk. Nu een eindspel met een paard per persoon. Op het bord van Marijn verdwijnen er stukken, maar geen witte pionnen meer, dus daar hopen we ook nog op een halfje. Harmen krijgt het ondertussen steeds benauwder. Het blijkt dat hij eerder in de partij goed stond en een remiseaanbod heeft afgeslagen. Iedereen dringt zich nu rond het bord want het is opeens een zeer lastig eindspel geworden. Achteraf vertelt Harmen dat er wat tempo’s verloren zijn gegaan in het eindspel. Zijn tegenstander maakt het helaas keurig af. 4-3.

 

Hein Piet van der Spek geeft toe te hopen op een 4-4 uitslag nu en hoopt opgelucht adem te halen. Martijn denkt er echter anders over. Ruilt alles af behalve zijn paard, en betreedt met zijn koning zelf het strijdveld terwijl hij de cavalerie achterhoudt (er staat immers nog steeds geen witte h-pion, maar wel een zwarte). Er wordt een pionnetje opgesnoept en het materiaal is in evenwicht. Blij dat h3 vrij is kan ook g5 aangevallen worden met de cavalerie. Harmen geeft het goede commentaar dat een paard het beste blokkade stuk is, maar dat wist Martijn al. Terwijl zijn tegenstander druk bezig is met niet noteren, vreet de knol van Martijn zich vol met pionnen. We hopen eventjes dat hij er nog eentje gaat halen, maar Martijn is genadeloos en rondt de partij knap af. 5-3. 

 

Was het een spannende wedstrijd? We hebben laten zien dat we als team in de breedte goed kunnen scoren, en zo tegenslagen goed kunnen verwerken. Met 5 punten deze wedstrijd en 5 matchpunten totaal zijn we goed op dreef, complimenten voor iedereen. 

Geef een antwoord