Zaterdag 7 februari
speelde Santpoort 1 thuis tegen Westlandse Schaakcombinatie en om uit de
degradatiezone te komen moest er gewonnen worden. Dit deden we overtuigend met
een mooie 6,5-1,5 overwinning.


 

Als eerst was Patrick klaar op bord 5, die graag wilde laten zien dat hij de betere CM was. Hij
kreeg een opening op het bord die zijn tegenstander niet goed beheerste, en al
snel stond Patrick erg goed. Toen Patrick met een combinatie een stuk won werd
er nog even doorgespeeld, maar al snel konden we een punt voor Patrick noteren.


 

Kort daarna was Martijn op bord 8 klaar met een overtuigende overwinning. Hij speelde een
solide opening, kwam goed te staan en wikkelde af met een paar overtuigende
zetten naar een gewonnen eindspel. Dit is alweer de tweede overwinning op een
rij voor Martijn en hij is duidelijk in bloedvorm.


 

Wim Laurens speelde een partij op bord 7 die
gezien kan worden als een verklaring waarom mensen niet in tijdnood willen
komen. Hij speelde de opening goed, kwam in een gelijk middenspel maar zijn
tegenstander had al veel tijd vroeg in de partij gebruikt en was al in tijdnood.
In plaats van het rustig aan te doen wat de stelling nodig had besloot Wim
Laurens er een pion tegenaan te gooien en met veel dreigingen en hevige
tijdnood zijn tegenstander een zeer vervelende middag te bezorgen. Dit klopte
voor geen meter, maar als je weinig tijd hebt en veel dreigingen moet pareren
zie je vaak dingen over het hoofd en zo won Wim Laurens toch nog de partij vlak
voor de 40e zet. Geen mooie manier om te winnen, maar hoe hij de winst binnen
wist te halen na het pionoffer laat wel zien hoe hij gebruik wist te maken van
zijn tegenstanders tijdnood en dat zien we dan als positief.


 

Ondergetekende speelde op bord 1 zijn eerste
officiële partij als FM en ik moest dan wel bewijzen de titel waard te zijn. Ik
kreeg met zwart een opening op het bord die ik niet goed kende, maar mijn
tegenstander kende het nog minder waardoor ik na een uur spelen een prettige
stand op het bord had. De engine gaf achteraf aan dat het nog een gelijke
stelling was, maar praktisch was het lastig spelen voor wit. Ik kreeg al snel een
duidelijk voordeeltje en met lichte tijdnood blunderde mijn tegenstander en won
ik een dame en een pion tegen een toren en een loper. Hij speelde nog even
door, maar al snel bleek het hopeloos en konden we alweer een punt noteren.


 

Zo was ik klaar en bleken
we al 4-0 voor te staan! Bas en Wim stonden erg goed, Daan lastig maar wel
gewonnen en Peter ietsje minder. We wisten eigenlijk al zeker dat we gingen
winnen, maar de vraag was met hoeveel.


 

Peter speelde op bord 3 een lastige
partij. Hij wist dat zijn tegenstander de opening niet optimaal speelde, maar
het was lastig te bewijzen. Al snel gingen er veel stukken van het bord, en
uiteindelijk kreeg hij een toreneindspel op het bord waar hij wel een pion meer
had, maar er niet meer dan remise in zat.


 

Daan speelde op bord 6 een partij die
typerend is voor hoe het seizoen tot nu toe gaat voor hem. Hij speelt een
rustige opening, komt gewonnen te staan maar toch gaat er iets mis. Dit keer
was het een lastige stelling en niet raar dat het mis ging, maar helaas alweer
een nederlaag voor hem. Hij komt wel elke keer gewonnen te staan, nu alleen nog
winnen!


 

Bas speelde op bord 2 een solide
partij zoals we van hem gewend zijn. Na een interessante opening bleek hij de
opening beter te hebben begrepen en als snel stond hij erg goed. Na een
onnauwkeurigheid kwam er een eindspel op het bord waar het grootste gedeelte
van zijn voordeel weg was, en met correct spel van zijn tegenstander zou het
remise geworden zijn. Maar hij deed het al snel verkeerd en Bas liet hem niet
nog een keer ontsnappen en zo boekte hij een mooie overwinning!


 

Wim speelde op bord 4 een
droompartij. Hij speelde zoals altijd de opening overtuigend, met een solide
opbouw en een klein maar duidelijk voordeeltje. Zijn tegenstander wist
duidelijk niet wat hij moest doen en besloot zijn paard en loper op andere
plekken neer te zetten. Dit duurde erg lang, en was minder overtuigend als dat
hij dacht want Wim kreeg door deze manoeuvre de tijd om al zijn stukken perfect
neer te zetten. Toen kwam het moment dat Wim zijn voordeel moest verzilveren en
dat deed hij zeer overtuigend met het ene offer na de andere. Na de
tijdnoodfase bleek het altijd mat te gaan, en na lang te hebben nagedacht werd
er op zet 41 opgegeven.


 

Zo wonnen we met 6,5-1,5,
en zijn we uit de degradatiezone. Dit is voor ons de tweede overwinning op een
rij, en laten we hopen dat we deze trend doorzetten dit seizoen!

Ilias van der Lende


Geef een antwoord