Op zaterdag 8 februari speelde Santpoort 2 ‘uit’ in het
Denksportcentrum tegen Het Spaarne. Een middag die niet goed uitpakte voor
Santpoort: 5-3 verloren.

Op het derde bord speelde Hans tegen teamleider Frans
Arp. Frans staat bekend als een zeer aanvallende speler die graag pionnen en
stukken offert voor veel initiatief. Hans koos met wit voor een opening waarbij
hij een pion wint, in ruil het initiatief aan de tegenstander weg te geven. Op
dat moment komt Frans in standen waar hij in uitblinkt en dat is vragen om
moeilijkheden! De partij duurde niet lang en eindigde in een punt voor de
tegenpartij. 1-0

Brian speelde met wit op bord vijf een keurige partij.
Kwam prettig uit de opening, creëerde een drukstand en gaf plotseling een
belangrijke pion weg. Deze pion heeft hij niet meer teruggezien en verloor
daarmee ook de partij. Een nul die zeker niet was ingecalculeerd na een rondje
van alle standen, een tegenvaller. 2-0

Niet veel later werden de handen geschud op bord vier.
Dave had met zwart een zeer initiatiefrijke stand weten om te zetten naar een
punt. Een punt dat we hard nodig hadden! 2-1

Wat minder goed ging het zijn zus Cheryl af. Op het
achtste bord liep Cheryl de hele partij achter de feiten aan. Vanuit de opening
zette haar tegenstander zijn stukken net weer even iets beter neer, waardoor de
stukken van Cheryl steeds minder mobiel werden. Echt positioneel schaak. Voor
de eerste keer dit seizoen tekent topscoorder Cheryl een nul. 3-1

Als je denkt het dieptepunt bereikt te hebben, kan het
altijd nog slechter! Op het tweede bord speelde ondergetekende met zwart een
prima partij. Op het cruciale moment ruilde zwart een paar stukken en had een
toreneindspel op het netvlies met een vrijpion meer. Echter de zetvolgorde
bleek niet te kloppen! Zwart werd slachtoffer van een kinderlijk eenvoudig trucje
met stukverlies tot gevolg. Wederom een onnodige nul. 4-1

Sjoerd die met wit speelde, had een scherp uitziende
stelling op het zevende bord. Hij dacht zelfs, hoewel hij niet berekenen kon,
ergens in de verte materiaal te gaan winnen. Op het moment hij inzet om zijn
gedachten te concretiseren, was zijn tegenstander hem te slim af. Een tussenzet
verpestte de fata morgana. Ook op dit borde wilde het maar niet lukken en leek
alles ons tegen te zitten. 5-1

Een remise aanbod kreeg Wim die aan het zesde bord
speelde. Gezien de inmiddels verspeelde matchpunten, was het nog mogelijk om
voor iets anders te spelen. Bordpunten, voor jezelf en voor de eer van het
team. Wim speelde een erg talentvolle partij! Offerde een kwaliteit, kreeg twee
vrijpionnen en actief stukkenspel. Zijn tegenstander was genoodzaakt de
kwaliteit weer terug te geven en zo kwamen beiden in een eindspel terecht met
kansen voor Wim. Zijn geduld en inzet werd beloond. 5-2

Het langste zitvlees heeft Martijn aan het eerste bord
gekweekt. Speelde tegen ‘de andere bekende aanvalsspeler van Het Spaarne’ Aad
de Bruijn. Ook Martijn stond een pion voor, met als verschil dat Aad er geen
initiatief voor in de ruil terugkreeg. Een lastige partij waarbij Martijn met
wit de voortgang niet echt meer zag en het zelfs vroegtijdig op remise
(herhaling van zetten) aan zou komen, zag hij het licht. Een grote truc zat
verborgen in de stand. Stukkenruil tot gevolg met een vernietigende aanval van
beide torens op de zevende rij. Aad vocht (iets te) lang door en schudde
uiteindelijk de hand. 5-3

Het verlies op Het Spaarne lijkt een opeenstapeling van
allerlei ongelukkigheden. Op drie borden wordt plotseling een minimaal
gelijkwaardige tot goede stelling weggegooid en daarmee een nul gepakt. Een
kwestie van dat de kwartjes de verkeerde kant opvallen? Hopelijk hebben we bij
de volgende thuiswedstrijd een betere focus en iets meer geluk.

Rob

Geef een antwoord