Deze KNSB-ronde stond de ‘clash’ met Assendelft 1 op het programma. Tot deze ronde hadden zij, net als wij, alle ronden gewonnen. Ook kijkend naar de rating beloofde het een spannende match te worden; Assendelft 1 was op papier de sterkste tegenstander uit de poule. Uiteindelijk werd Assendelft 1 met maar liefst 5,5 – 2,5 verslagen en voert Santpoort 3 nu alleen de ranglijst aan. De spelers hadden het volgende over hun partijen te zeggen:
Andre (#1 – zwart)
Ik (André) speelde met zwart aan bord 1 tegen Marvin van Weelde (1784) omdat de eerste bordspeler van Assendelft Stefan Markx (1928) was verhinderd. Na een desastreus verlopen Tata Steel 10-kampen (2 uit 9) was ik benieuwd of de negatieve spiraal zich zou voortzetten.
Mijn tegenstander had geen enkele ambitie om te winnen en speelde zeer verdedigend. Na 12 zetten stonden al zijn stukken op de derde rij en had hij twee ezelsoren gecreëerd op a3 en h3. Zie diagram 1.
Diagram 1: Stand na 12. Pd4-b3
Reeds op de 13e zet bood hij voor de eerste keer remise aan, wat ik natuurlijk weigerde; de opening was nog niet eens afgelopen. Na een doorbraak in het centrum ontstond de volgende stelling, zie diagram 2.
Diagram 2: Stand na 18. Le3-f2
In plaats van 18. … Lh4xf2† wat ik in de partij speelde, was veelbelovender geweest 18. … Dc7-c1† 19. Ta1xc1 Tc8xc1† 20. De2-d1 Tc1xd1 21. Ke1xd1 Lh4xf2 22. Th1-f1 Lf2-d4 23. Pd5-c3 Lb7-g2 24. Tf1-e1 Lg2xh3. Bijna allemaal gedwongen zetten. Zie het analyse diagram. Zwart heeft een pion meer en twee fraaie lopers.
Analyse diagram: Stand na 24. … Lg2xh3
In de partij ging het dus iets anders maar na 18. … Lh4xf2† 19. De2xf2 Lb7xd5 20 0-0 0-0 heeft zwart ook voordeel. De witte pionnenstructuur is duidelijk verzwakt.
Op zet 31 bood mijn tegenstander weer remise aan. Maar ik drong met dame en toren de witte stelling binnen. Zie diagram 3.
Diagram 3: Stand na 31. … Dc7-c1
Hierna kon ik de dames ruilen en de d-pion winnen. Toen ook de b-pion verloren zou gaan, gaf mijn tegenstander op: 0–1. De spiraal naar beneden was verbroken.
Gijsbert (#2 – wit)
Op bord 2 speelde Gijsbert met wit tegen 7-voudig clubkampioen van Assendelft Kees Lute. Op papier de sterkste tegenstander met een rating van 1898.
Tijdens analyse achteraf bleek dat Gijsbert hem in de opening op zet 6 confronteerde met een voor hem onbekende variant.
Wit behield ook na dameruil het voordeeltje dat wit vanuit de opening heeft en het initiatief.
Toen Kees onder de constante druk van het actieve spel van Gijsbert op zet 18 een kleine onnauwkeurigheid beging, werd dit met een combinatie, die op zet 22 tot kwaliteitswinst leidde, afgestraft.
Pas daarna werd zwart actief met een pionnenstorm richting Gijsberts koningsstelling. Deze storm bleek ongevaarlijk en toen Kees op zet 29 ook nog een paard dreigde te verliezen, gaf hij op.
Zijn teamgenoot op bord 1 keek vol bewondering naar Gijsbert en zei: “ goed gedaan man, Kees verliest zelden”
Deze zaterdag dus wel.
Peter (#3 – zwart)
Aan bord 3 speelde Peter met de zwarte stukken een soort gesloten Siciliaan. Hij kwam goed uit de opening en kon zijn paard op e3 zetten, zodanig dat de rokade van wit verstoord was. Nadat het paard was geruild, kreeg hij een pion vrijpion op e3 ondersteund door een pion op d4 (er stond toen nog een pion op d3). Er ontstond een complex eindspel met ieder een toren, een witte loper en 6 pionnen waar de kansen aanvankelijk – volgens de computer – gelijkwaardig waren. Peter speelde het eindspel actiever en kreeg – naarmate de partij vorderde — steeds meer voordeel. Uiteindelijk waren het twee verbonden vrijpionnen op e3 en d4, die de doorslag (of doodklap) gaven. De witte koning was zodanig in het nauw gekomen dat binnen een aantal zetten mat zou volgen. De tegenstander zag dit en gaf op.
Paulo (#4 – wit)
Deze grafiek is een goede voorbeeld van hoe het is gegaan:
Ik kwam uit de opening (Siciliaans) heel goed met een stevige centrum en een goede aanval mogelijkheid op de koningskant, +2.6 volgens de computer. Heel veel tijd gebruikt om de aanval goed te calculeren en uiteindelijk kon ik de tactiek niet goed berekenen en heb ik andere zetten gespeeld. Later in tijdsdrukte en met nog 10 zetten voordat ik de extra 30 minuten zou krijgen heb ik geblunderd en verloren.
Marten (#5 – zwart)
Jeffrey Eshuijs – Marten Buschman ½ – ½
Een partij met een Scandinavische opening, die verkeerd afliep. In plaats vanuit zwart de druk op te voeren, deed ik een aantal niet geheel goede zetten achter elkaar die een slecht middenspel opleverden. Aan het begin daarvan vergat ik een zet te laat te rokeren, waarna wit met een schaak de gehele stelling van mij ruïneerde. Hij kreeg de overhand en die hield hij lange tijd. Een zet eerder rokeren had een gelijke stand opgeleverd. Nu kwam de witspeler (inderdaad familie van….) aan de opbouw toe van een overweldigende stelling. Al zijn stukken stonden in de aanslag, terwijl bij mij een toren en een loper ingesloten waren. Het enige dat ik nog over had waren twee pionnen op de damevleugel, die naar voren komend steeds gevaarlijker werden. Wit liet dat te veel toe en na ruil en winst van twee pionnen stond zijn koning open en bloot. Evenals de mijne overigens. Eeuwig schaak ook nog gemist.
Op het laatst was de stand gelijk, zoals blijkt uit het plaatje. Jeffrey stelde remise voor vanwege onduidelijke stelling en voor hem weinig tijd. Gauw vergeten deze partij.
Björn (#6 – wit)
Een ietwat moeizame wedstrijd voor mij. Ik miste vroeg in het spel een tactiekje waardoor mijn tegenstander een toren kon offeren in ruil voor een paard en loper. Daarna heb ik mezelf langzaam terug geprobeerd te vechten, maar kreeg ik eigenlijk geen goede kansen meer op het bord. Na langzaam af te wikkelen tot een eindspel zag ik geen kansen meer in mijn stelling die ondertussen bestond uit 4 pionneneilanden, en heb ik uiteindelijk toch mijn verlies moeten accepteren.
Leon (#7 – zwart)
Ik was deze week als eerste klaar. Door passief spel van wit kon zwart veel ruimte winnen op de dameszijde. Nadat wit reageerde met f4? en zijn koning erg verzwakte kon ik met mijn stukken op de koningszijde met een scherpe aanval zijn loper winnen. Ondanks dat de wedstrijd eigenlijk al gespeeld was speelde wit nog een poosje door met een toren tegen een toren en een paard. Nadat hij realiseerde dat ik geen fout meer ging maken gaf mijn tegenstander op.
Rob (#8 – wit)
Kreeg opening Caro-Kann tegen me en kwam niet erg goed uit de opening, maar naarmate de partij vorderde zag mijn tegenstander beren op de weg die er niet waren en daardoor kwam ik steeds beter te staan en nadat de dames er af gingen in het eindspel kreeg ik een vrijpion die niet meer te houden was, zodat de overwinning een feit was.
———————————
Het eventuele kampioenschap hebben we nog volledig in eigen hand. Er wachten nog 2 matches tegen de huidige nummer 5 en 6 van de stand. Wordt vervolgd…