Voor onze 3e match wachtte voor het eerst een uitwedstrijd. We reisden af naar Alkmaar waar me mochten aantreden tegen het 6e team van De Waagtoren. Wij stonden eerste en De Waagtoren 6 stond 1-na-laatste. Gezien het grote ratingverschil durfden we Andre en Paulo wel uit te lenen aan het 2e, maar een ratingverschil garandeert natuurlijk niet direct de 2 matchpunten. Toch werd tijdens de match snel duidelijk dat we gingen winnen, uiteindelijk wonnen we met overmacht: 7 – 1. De spelers zeiden het volgende over hun partijen:
Gijsbert (#1 – wit)
Ik speelde met wit op bord 1 tegen Jan van Gijsen.
Hij kende de opening(szetten) maar koos daarna een verkeerd plan. Hij rokeerde lang op zet 8 en hij weet nu waarom dat in die opening niet erg gebruikelijk is.
Vanaf zet 9 speelde ik een koningsaanval op zijn rokadestelling. Hij liep de hele partij achter de feiten aan en heeft vanaf het moment van de lange rokade alleen maar verdedigd.
Dat deed hij verdienstelijk, maar onder de voortdurend toenemende druk bezweek hij uiteindelijk.
Hij gaf op na verlies van een dame en een paard tegen een toren. Voor mij was het een fijne partij omdat vanaf zet 9 het plan duidelijk was. En wie wil er nu niet een zeer kansrijke koningsaanval spelen.
Peter (#2 – zwart)
Aan bord 2 speelde ik met de zwarte stukken tegen Ronald Kamps van de Waagtoren. Na de d4- opening van mijn tegenstander koos ik voor een Konings-Indische verdediging.
Nadat ik de koningsaanval kon openen met f5 gevolgd door f4, g5 en g4, kreeg ik snel voordeel. De meeste witte stukken op de damevleugel stonden min of meer vast. Daarentegen kon ik al mijn zware stukken op de koningsvleugel richten. Dit resulteerde in een stelling waarin ik of veel materiaal won of dat mijn tegenstander mat ging. Na ruim twee uur spelen gaf hij op.
Ik stond op en dacht dat ik het eerste klaar was, maar al snel bleek dat we op dat moment al met 3-0 voorstonden. Aardig detail is dat alle vier de zwart spelers het snelst klaar waren.
Björn (#3 – wit)
Voor mij dit keer een remise waarin zowel ik als mijn tegenstander niet met echt overtuigende winstkansen kwamen, iets dat ik wel kon waarderen na een paar verliezen op rij. We wikkelden rond zet 15 af tot een enkel toren eindspel met een vrije a-pion voor mij, en aan de koningskant een 3 op 4 pion situatie (fgh voor mij, efgh voor tegenstander). Door mijn tijdsvoorsprong van een ruime 20 minuten, met zet 40 nog niet in zicht, begon ik in het opzicht van tijd de druk wat voor hem op te voeren door zelf ook wat sneller te spelen, maar dit leidde uiteindelijk tot niets, en ontstond er een remise na herhaling.
Daniel (#4 – zwart)
Ik had een redelijk normale Siciliaan op het bord waarbij ik de geaccelereerde draak speelde. We maakten beiden wat foutjes in het middenspel waarbij ik eigenlijk mijn paard had moeten offeren (wel om hem later weer terug te krijgen). Mijn tegenstander besloot om lang te rokeren, dus zodra ik dat zag wist ik dat het een scherpe partij zou worden. Hij liet mij het centrum overnemen, waardoor ik uiteindelijk d4 kon spelen en mijn witte loper die op de lange diagonaal stond tot leven kon komen. Mijn tegenstander was niet helemaal tactisch alert, waardoor ik zijn loper en dame kon vorken met mijn pionnen. Hierna ging het bij hem van kwaad tot erger. Hij gaf me de kans om een door chess.com als briljant bestempelde zet te doen en mijn paard op te offeren bij zijn koning. Hierna was de partij effectief over en gaf mijn tegenstander het op.
Matthias (#5 – wit)
Ondanks dat ik de partij uiteindelijk wist te winnen, werd het voor mij een pot om snel te vergeten. Ik had gezien dat mijn tegenstander 250 rating punten minder had dan ik, dus speelde ik de opening veel te snel en uiteindelijk slordig waardoor ik snel een kwaliteit en een pion achter kwam te staan. Ondanks dat had ik wel redelijk veel activiteit en besloot ik vol op de aanval te gaan. Deze tactiek wierp zijn vruchten af want de zwarte koning kwam al snel in het nauw. Toch kon mijn tegenstander de partij op een gegeven moment neutraliseren en zelf tot de aanval overgaan. Toen ik nog een kwaliteit offerde maakte mijn tegenstander een beslissende fout, en had ik mat in 2.
Marten (#6 – zwart)
Ramon Witte was mijn tegenstander met een rating van driehonderd minder punten. Na acht zetten stond het gelijk, maar mijn achtste zet met zwart, e7-e5 met de Scandinavische Opening schatte hij, Ramon Witte, niet naar waarde in. Daarna was het over, ik won een pion, hij een loper en daarna ik een loper, daarna een paard en de rest is geschiedenis. De gehele partij nam slechts een uur in beslag.
Rob (#7 – wit)
Na een wat saaie opening kwam ik langzaam wat beter te staan tegen mijn blinde tegenstander. Mijn grootste probleem was dat ik niet te veel weg kon lopen, omdat hij elke zet aan mij door moest geven en ik deze dan op het bord moest uitvoeren. Twee keer moest de wedstrijdleider er bij komen, omdat de stelling op zijn bord niet klopte met ons bord. Na 23 zetten bood hij remise aan en na overleg met Matthias, het stond inmiddels 4-0 voor ons, accepteerde ik zijn voorstel, na een licht voordeel voor mij.
Leon (#8 – zwart)
Over mijn wedstrijd viel weinig te zeggen. Ik speelde als zwart, en in de opening was het kwaad al geschied voor de tegenstander, waar ik een pion kon winnen. Echter, door nog een slechtere reactie op mijn tactiek, blunderde de tegenstander ook zijn toren. Hoewel ik al -5.5 stond vanaf zet 14, heeft de tegenstander toch nog sterk doorgespeeld. Voor mijn tegenstander ging het helaas alleen nog maar bergafwaarts vanaf toen, en kon ik de wedstrijd afronden met een mat achter de paaltjes! Hierdoor was de wedstrijd vrij snel klaar en kon ik binnen een uur helaas alweer richting huis!
Onze volgende match is op 13 december thuis tegen Magnus 2. Ze staan weliswaar onderaan, maar dat komt mede door een puntenstraf van de KNSB en het feit dat ze een wedstrijd minder hebben gespeeld. Op rating zijn ze één van de sterkste teams in onze klasse. Het beloofd een spannende match te worden…