Santpoort 5, het jeugdteam, (en wat voelt het toch prettig om daar bij te horen) speelde deze avond thuis tegen HWP 9. Bordvolgorde van Santpoort was Jelle, Mick, Jonathan en Joey.

Zelf speelde ik een interne partij en na anderhalf uur kon ik komen kijken hoe het de youngsters verging. Jelle stond een pion en een kwaliteit achter, Mick een pion voor, Jonathan een stuk achter en Joey een pion voor. Al met al niet hoopgevend.

Half uur later stond Jonathan nog steeds een paard achter, waarbij beide spelers nog twee Torens hadden. Zijn tegenstander stuurde aan op stukkenruil en snoepte ook nog een pion mee. Hierdoor creëerde hij vrije doortocht voor zijn a- en b pion en was er voor Jonathan geen redden meer aan, 0-1.

Joey kreeg een aanval te verduren, maar hij hield zijn h2 pion gedekt. Het gevaar was er nog, maar door zelf de aanval op te zoeken wist Joey met een paar schaakzetten de tegenstander zijn Koning achter zijn stellingen vandaan te jagen en een paar zetten later won hij zelfs de Dame. Een knap staaltje dat hij vlot bezegelde met een punt, 1-1.

Mick had de dubbele Torens van zijn tegenstander op de c-lijn onderschat en dat kostte hem zijn c2 pion en de h2 pion moest er ook aan geloven. Zo was de voorsprong van een pion ineens een pion achterstand. beide twee Torens en nu nog 5 om 4 pionnen. Remise houden zou misschien nog wel lukken.

Jelle knokt altijd onverstoorbaar door, loerend op een mirakel. Zo speelde hij in de JCC competitie in september nog een partij van Dame en 1 pion tegen Dame, Loper en 6 pionnen die hij op wonderbaarlijke wijze met een dolle Dame remise wist te houden. Nu stond hij met een loper, Toren en 4 pionnen op te boksen tegen twee Torens en 5 pionnen. Toen hij ook nog zijn Loper verloren zag gaan, zag het er vrij kansloos uit.

Ik keek aandachtig of Mick het halfje nog wist te redden. Mick hield keurig stand door met zijn pion naar de overkant te lopen. De Koning van de tegenstander voorkwam dit, maar door een schaakzet kon Mick zijn Toren naar de 4e rij manoeuvreren om beide pionnen aan te vallen. Omdat Mick zijn Koning de Toren van de tegenstander verhinderde om assistentie te verlenen, vielen deze twee pionnen ten prooi. Er resteerde een stelling met voor beide een Koning en een Toren, ofwel remise.

Ook de partij van Jelle was inmiddels afgelopen. En weer wist hij een wonderbaarlijk einde aan zijn partij te breien. Zijn tegenstander had door de tijdsdruk een PAT over het hoofd gezien. Zo eindigde de avond in een 2-2 gelijkspel, een meevaller voor Santpoort.

 

Geef een antwoord