Sinds een aantal jaren is de NHSB Bekercompetitie ingedeeld in drie categorieën; Brons (rating <1750), Zilver (rating < 1950) en Goud (alle ratings). Na winst van ons Bronzen team tegen Chess Society Zandvoort, De Waagtoren en Bergen wachtte ons de Bekerfinale in het Polderhuis te Velserbroek. Alle finales (Goud, Zilver en Brons) werden op hetzelfde moment, en op dezelfde locatie, gespeeld. Omdat in de aanloop naar de finale al snel duidelijk was dat wij en het Zilveren Team van SC Santpoort finalist waren, hadden wij onszelf opgeworpen als ‘host’ van de finaledag.
Na een zinderende middag stond er 2-2 op het scoreformulier. Omdat (nu nog) de regel is dat bij 2-2 het laagste bord afvalt, betekende dat dat wij hadden gewonnen. Ons laagste bord was immers verloren gegaan. Wij ‘wonnen’ dus met 2-2, en zo sloten we de NHSB bekercompetitie in stijl af; 3 van de 4 matches dit jaar werden met 2-2 ‘gewonnen’. Topscorer was Daniël, die al zijn partijen (op bord 1) in winst wist om te zetten. Helaas mag het Bronzen team volgend jaar geen gebruik meer maken van zijn diensten i.v.m. de rating-vereisten. De spelers hadden het volgende over hun partijen te zeggen:
Daniël (wit – #1)
Mijn tegenstander speelde een vrij aparte opening. Na 7 zetten stond het al +3,6 voor mij en kon ik gebruik maken van mijn positionele voordeel en initiatief. Mijn paard was stevig verankerd bij zijn koning en na wat afruilen kwam ik in een beter eindspel terecht. Op een bepaald moment kon ik mijn loper opofferen voor, of een materieel voordeel, of een aanval met uiteindelijk mat als gevolg. Mijn tegenstander accepteerde het offer, maar sloeg op de verkeerde manier waardoor het een aantal zetten later onvermijdelijk mat werd.
Matthias (zwart – #2)
Ik speelde met zwart op bord 2. Ik kwam aardig uit de opening en kon makkelijk al m’n stukken ontwikkelen. Op een gegeven moment koos ik voor een te agressieve aanpak. Ik begon, voordat ik was gerokeerd, aan een pionnenstorm aan de kant waar mijn tegenstander zojuist wel had gerokeerd. Ik dacht dat ik op tijd was om zelf ook te kunnen rokkeren, maar zag een cruciale zet van mijn tegenstander over het hoofd. Toen ik een kwaliteit achter stond en door de opgebouwde druk een stuk zou verliezen gaf ik op.
Leon (wit – #3)
Ik speelde met wit, en ik had met mijn opening geen haast. Ik ontwikkelde rustig mijn stukken. Het was een erg evenwichtige opening, maar echter vrijwel meteen toen alle stukken ontwikkeld waren en het midden vastgezet was, begon mijn tegenstander te ruilen. Hier maakte hij een fout, waardoor ik een stuk kon winnen. Ik stond +2.5 en mijn tegenstanders volgende zetten bestonden uit het afruilen van zijn dame, witte loper en paard. Dit was alleen maar in mijn voordeel en door mijn sterk overwicht in materiaal kon ik het stuk dat ik voorstond zelfs omzetten tot een toren voor. Na het afruilen van alle stukken zag mijn tegenstander dat er inderdaad niet zoveel over was om nog voor te spelen en gaf hij op.
Rob (zwart – #4)
Ik kwam niet goed uit de opening, maar nadat de partij vorderde kwam ik een pion voor en maakte na een zet of 30 in tijdnood een cruciale fout en verloor daarna in een verloren stelling op tijd.