Zaterdag 11 juni vond de halve finale, finale en troostfinale plaats van de NHSB bekercompetitie. Santpoort moest in de halve finale aantreden tegen De Uil, op papier het sterkste team, eigenlijk samen met ons …. Zelf waren wij verzwakt omdat topscorer Martijn de Roode (3 uit 3) op familieweekend was.

 

Het slagveld zag er als volgt uit:

Halve Finale

De Uil 1971 – Santpoort 1966
1 Ad Reijneveld 2080 – Dave Looijer (w) 2036
2 Peter Pijpers 1943 – Theo Hendriks 1982
3 Jerry Bey 1984 – Hans Kors 1947
4 Fred van Randen 1877 – Stefan Fokkink 1899


Dave zette zijn opening goed op on kon met f5 en e5 de vijandelijke stelling min of meer breken. Hij won en kwaliteit en winst leek nog een kwestie van tijd. Zelf stond ik iets beter na wat onnauwkeurigheid in de opening van Peter Pijpers: 1. e4 c5 2. Pf3 Pc6 3. Lb5 g6 4. 0-0 Lg7 5. Te1 e5 6. Lxc6 bxc6 7. d3 Pe7 8. Le3 d6 9. Dd2 Lg4 10. Lh6 Lf6 11. Pa3 Lxf3 12. gxf3 g5 ! 13. h4 enige zet. Nu won ik de pion op h4, maar ik had een pion moeten offeren middels Pg6 ! en zwart komt in hogere zin gewonnen te staan … bekijk het maar eens. Maar dat zien natuurlijk alleen GMs en computers, Theo's helaas niet 🙁

Maar goed, blij met mijn stelling schoof ik verder maar kon geen goed plan vinden en werd net als de vorige keer door Peter eraf gezet.

 

Hans leek mij in / na de opening beter te staan. Stefan stond gelijk of misschien zelfs wat beter maar liet zich foppen door een offer op g6 geloof ik. Beide spelers hadden geen f-pion meer en Stefan's koning werd overrompeld na het offer op g6. Nog steeds optimistisch vroeg ik aan Hans of hij wist wat hij moest doen … winnen dus, want bij 2-2 zouden we door zijn naar de finale.

 

Echter, bij Dave verdedigde Ad Reijneveld zich met man en macht en na een onnauwkeurigheid van Dave bereikte hij de remisehaven. Bij Hans liep het eindspel ook remise, hoewel hij met een pionoffer in het eindspel naar eigen (?) zeggen had kunnen winnen . De computer is 's avonds meedogenloos.

Zoals jullie kunnen lezen was dit dus geenszins een gelopen race gedurende de match, maar we trokken wel aan het kortste eind: 3-1 verlies.

Dan maar alles op alles voor de derde plaats. Daar zag het slagveld er zo uit:

3e/4e Plaats

Santpoort 1966 – Bergen 1930
1 Dave Looijer (z) 2036 – Dennis Mienis 1963
2 Theo Hendriks 1982 – Richard Frans 1937
3 Hans Kors 1947 – Jan Keijsper 1939
4 Stefan Fokkink 1899 – Tijmen Grondhout 1880


Dave vloog zijn tegenstander direct naar de strot, een koningsaanval in het koningsindisch met Tf6-h6 met later ook nog eens een geopende h-lijn. Dennis creerde onvoldoende tegenspel en ging ten onder. Weer heel praktisch schaak van Dave, eigenlijk net als in de eerste partij.

 

 

Zelf offerde ik (eigenlijk) onterecht een kwal tegen het frans van Frans. Er waren mogelijkheden voor Frans om de kwaliteit te verzilveren, maar de stelling was complex en hij gebruikte veel tijd. Bij 8 minuten van hem en 30 van mij bood ik remise aan met nog steeds een kwal achter. Ik zag even niet hoe ik verder moest in een bepaalde variant, later bleek die voor mij juist goed te zijn. De stelling bij het remiseaanbod was volgens de computer 0.17 voor mij … als ik had doorgespeeld was wellicht de tijd Frans noodlottig geworden. Nog iets harder worden wellicht, maar ja met een kwal minder blijf je wat onzeker (het was een paardenkwal, gek genoeg waren mijn 2 paarden erg sterk, ook door zijn nog niet ontwikkelde loper op c8 en zijn open koning).

 

 

Ook Hans en Stefan remiseerden, dus hadden we de troostfinale gewonnen ! Hans had wel weer goede kansen gehad, maar bleef steken op remise. Ik geloof dat Stefan wel tevreden was over zijn remise, prima teamresultaat daarmee! Een podiumplaats als afsluiting van onze NHSB periode. Volgend seizoen mag het derde proberen dit te evenaren …

De Uil bleek ook te sterk voor De Vennep (die hadden sterke spelers op 1 en 2, maar minder sterke op 3 en 4) en veroverden met een tweede keer 3-1 de beker.

Theo Hendriks, plaatsvervangend teamleider

 

Geef een antwoord