Deze wedstrijd begon niet om 13.00 uur zoals we gebruikelijk
zijn, maar in feite om een uur een 7.00 in de ochtend toen de eerste
verontruste WhatsApp’s van Wim Eveleens binnen kwamen. Ziek, opkomende koorts
en absoluut niet in staat te spelen. Achter de schermen hebben de teamleiders
Ilias en Rob overleg om de schade zo beperkt mogelijk te houden. Geen fijn
begin van een wedstrijd maar zo nu en dan kunnen we hiermee geconfronteerd
worden.

 

Wij reisden dus af naar Spijkenisse met twee
invallers, omdat we ook Daan misten. Wim Gravemaker en Rik Konst (onze nieuwe
lid) waren onze invallers.
Patrick was als eerste klaar. Hij
kwam met zwart prima uit de opening en had het betere van het spel, maar het
droogde op en de spelers kwamen vroeg in de middag remise overeen (0,5-0,5).

Wim G. die bij ons altijd prima
invalt, – nog nooit verloren met invallen in het eerste- kwam redelijk tot goed
uit de opening. Maar toen ik later weer keek, zag ik ineens een vreselijk zwak
wit pionnetje van Wim op e3 staan. Wit was gaan breken met f3 maar dat
ontwrichtte enorm zijn stand. Na wat schermutselingen ‘offert’ zijn
tegenstander een kwaliteit maar krijgt daar veel te veel pionnen voor en het
verlies voor Wim was niet te vermijden (1,5-0,5).

Ondergetekende speelde tegen kopman
Rik Lahaye een speler met zo’n 260 ratingpunten meer. Gelukkig zegt rating niet
alles. Vandaag was zo’n dag. De zwarte openingsopbouw was niet goed. Ik kon een
schijnoffer plaatsen op f7 en de gaten in de zwarte stand waren niet meer te
repareren (1,5-1,5).

Rik Konst zal zich een ander debuut
hebben voorgesteld. Rik begon agressief maar moest even later zijn aanvalsstuk –
De dame op h6- terugtrekken om de boel aan de andere kant van het bord te
verdedigen. Geen goed teken dus. Na zijn Pd5(?) begonnen donkere wolken boven
de witte stand zich af te tekenen en werd het voor Rik nergens meer mooi weer.
(2,5-1,5).

Wim Laurens leek mij wat lastig uit
de opening te komen (Als ik een Loper op d7 zie staan, tegenover een
geisoleerde pion op d4 word ik wat onrustig). Maar bij WL moet je niet logisch
redeneren, meer denken in termen van ‘de bal is rond’ en dat soort zaken.
Volgens eigen zeggen stond hij ergens aantoonbaar verloren maar wist de boel
droog te houden via een eeuwig schaak mechanisme. (3-2).
Het begint er dan somber uit te zien omdat Ilias zwaar beroerd staat en Bas geen
echt voordeel heeft. Alleen Marcel gaat winnen maar dat zou niet genoeg zijn. Helaas
voor ons gebeurden er geen gekke dingen meer.

Ilias had een vervelende middag.
Kwam niet in zijn spel, speelde een opening waar hij zich niet bekwaam in
voelde en stond de gehele partij vreselijk passief. De vraag was alleen hoe wit
de doodklap ging uitdelen. En na de tijdcontrole wist wit die te vinden en wist
op overtuigende manier het punt op te eisen. (4-2).

Bas zijn stand ging over de vraag of
zijn geïsoleerde pion op d4 (alweer zo’n ding) sterk of zwak was. Het leek me
op een bepaald moment echt het laatste te zijn. Maar onze man in vorm leek het
daar niet mee eens te zijn. Wist wat initiatief te ontwikkelen, wikkelde af
naar een vier Toren eindspel maar kon daar geen vuist meer maken om zwart op de
knieën te krijgen en moest teleurgesteld in remise berusten (4,5-2,5).

De wedstrijd is dan voorbij. Marcel is
dan nog bezig. Hij komt met zwart goed uit de opening. Raakt het initiatief
kwijt en wit is weer volledig terug in de wedstrijd en dan trapt wit in een
truc die materiaal kost. Een toreneindspel resteert met twee pionnen meer dat
nog de nodige nauwkeurigheid vereiste maar die Marcel met veel geduld wist te
verzilveren.  Eindstand 4,5-3,5.
Al met al een terechte nederlaag. Spijkenisse heeft nauwelijks kansen weg
gegeven en geprofiteerd van de kansen die het kreeg.

Geef een antwoord