In de week van 17 tm 25 oktober namen twee Santpoorters deel
aan het schaaktoernooi Haarlemse Meesters. Ilias en Barry speelden respectievelijk
in de Meestergroep en de B-groep van het Open Toernooi. Het toernooi werd gespeeld
in het Stedelijk gymnasium in de binnenstad van Haarlem. Toen ik op de eerste
dag kwam kijken viel me direct de beroerde belichting op. Het was veel te
donker en ik kon de stukken nauwelijks goed zien terwijl ik langs de borden
liep. Wedstrijdleider Joost Jansen onderkende het euvel en gaf aan dat daar aan
gewerkt zou worden. Maar goed, schakers zijn niet de meest ingewikkelde
personen en zullen niet zo snel klagen over de lichtsterkte van de zaal. We
heten niet allemaal Robert J. Fischer.
Barry heeft het goed gedaan, een bescheiden ratingwinst is netjes temeer daar
hij twee ronden ivm werk niet kon spelen en gedwongen was twee byes te nemen. Dat
beïnvloedt natuurlijk wel je toernooi en de spelers die je krijgt. Ik hoop dat
hij zijn progressie dit jaar weet voort te zetten.




Maar de ogen waren vooral gericht op Ilias want die kon in zijn groep een
Meesternorm halen. De IM titel is een echt onderscheidende titel, alles
daaronder zijn ‘zoethoudertjes’ zoals FM en CM. Ilias in het bezit van de titel
FM zou die dus graag willen inwisselen voor de titel IM. Maar die titel vereist
minimaal twee toernooien waarin je een norm haalt. Dit toernooi zou die
gelegenheid kunnen bieden om een van die normen te bemachtigen. Zes uit negen
was vereist, kenners zeggen dan direct ‘Plus drie’. En dat is geen gemakkelijke
opgave. Maar als je dan in de eerste twee ronden wint van twee 2400 spelers(!)
dan weet je dat het mogelijk moet zijn om die IM norm aan te tikken (2-2). Toch
zou het niet lukken. Waar dat aan ligt (toch het licht?) is moeilijk te zeggen.

 

Een vreselijke streep door de rekening was de partij tegen Rooze. Deze
Belgische IM met nog slechts een rating van 2297 (bepaald niet in
overeenstemming met een rating van een IM) strafte een openingsfout van Ilias
genadeloos af en een nul was het resultaat.

 

Na deze douche volgde direct een
overwinning op de sterke Frank Erwich zodat de score op 3-4 kwam. Een
voortreffelijke uitgangssituatie.

 

In de 5e ronde een degelijke
remise met wit tegen IM Klekowski (2486) de man met de hoogste rating van het
toernooi (3,5-5).

 

In de 6e ronde kwam er een teleurstelling tegen de
Duitser met de Italiaanse naam Molinaroli. Een gewonnen stand werd niet
gewonnen en mondde uit na meer dan 100 zetten uit in een Toren tegen Loper
eindspel waarin de Loperpartij helaas remise hield (4-6). Balen voor Ilias
omdat je weet dat elk half punt zwaar telt. Maar er is dan nog niets verloren.

 

Maar
in de zevende ronde ging het mis. Tegen Barry Brink had Ilias een moment om
voordeel te krijgen verwisseld met eerst een onduidelijke stand en vervolgens
een mindere stand. Dat corrigeerde hij weer naar ‘gelijk’ en uiteindelijk een
minder Toreneindspel dat helaas werd verloren (4-7). Wat niemand toen wist, was
dat Barry Brink met een opmars van 5-5 uit bezig was en daarmee zijn eerste IM
norm haalde. Zeer knap overigens. Toen moest er in de laatste twee ronden dus
gewonnen worden om op de begeerde zes punten uit te komen.

 

Op papier gezien niet
geheel onmogelijk, want de eerste tegenstander was Rob Duijn. Een zeer
degelijke speler die zelf weinig lijkt te ondernemen en wacht op de fout van de
tegenstander. Ilias kwam dichtbij, stond even gewonnen, maar wist daarna zijn
goede stand niet om te zetten in winst en moest berusten in remise (4,5-8).

 

Daarmee was de IM norm vervlogen en kon hij vrij uit spelen tegen houwdegen IM
Manuel Bosboom die op dat moment alleen bovenaan stond. Ilias had tegen hem een
slechte persoonlijke score maar won vorig jaar met de beker van hem zodat
Bosboom gewaarschuwd was. Het werd misschien wel de meest spectaculaire partij
(een eufemisme voor ‘niet geheel foutloos’) van het toernooi. Ilias kwam met groot,
ja winnend, voordeel uit de opening. Kan op een paar momenten beslissend
voordeel bereiken doet dat niet en Bosboom gooit er in tijdnood een stukoffer
tegenaan dat weliswaar niet correct is maar wel kansen biedt. En Bosboom krijgt
die kansen want Ilias reageert niet adequaat door druk van de klok en Bosboom kan
dan met meer tijd op de klok beslissend voordeel behalen. Maar dan faalt de
tegenpartij. Super snelschaker Bosboom speelt matig in de tijdnood van Ilias. Na de 40e zet wanneer de tijdcontrole gehaald is staat het weer gelijk, maar Bosboom zou Bosboom niet zijn als hij daar rare dingen gaat doen in dat vier
Toreneindspel. Door roekeloos spel staat hij voor de zoveelste maal wederom verloren.
Maar in die fase moet ook de vermoeidheid bij Ilias hebben toegeslagen want hij
weet de winst niet te behalen en moet in remise berusten in een Toreneindpel
met twee pionnen meer. Daarmee kwam zijn score op 5-9.

 

Ja een vol punt onder de
begeerde IM norm. Op afstand gezien 'ruim eronder'. Maar wie het van dichtbij gevolgd heeft zoals ik, weet dat het
mogelijk was geweest en dat het slechts een kwestie van tijd is alvorens Ilias
die norm gaat opeisen.


Geef een antwoord