Het schaakseizoen is weer begonnen, en het is dan altijd onwennig hoe het zal gaan. Sommigen hebben een tijd dan niet gespeeld en moeten tijdens de wedstrijd het ritme zien op te pikken. Met twee nieuwe spelers -Ahnaf en Bryan- togen we naar het Amstelveense. Maar rond de klok van enen waren wij niet compleet en ook niet toen de wedstrijd al een kwartier gestart was. “Waar was Bryan?” (Naar het gelijknamige boek: Waar is Wally?) Toch maar even aan de wedstrijdleider gevraagd of ik mocht bellen. Gelukkig kreeg ik Bryan aan de lijn. Misverstand was er m.b.t. de tijd. Gelukkig was hij er binnen een half uur en scoorde een half punt. Maar daarmee zou Santpoort niet geholpen zijn want het werd al snel duidelijk dat de matchpunten in Amstelveen zouden blijven. De donkere wolken boven de standen van Ingmar en Sereyo verdwenen niet meer. Het werd uiteindelijk in een veel te koude zaal een verdiende nederlaag met 5-3.
Ingmar speelde op bord 5 met de witte stukken tegen Esther de Kleuver. Ingmar leek de eerste 10 zetten aardig de theorie te volgen, maar sloeg met zijn loper op d5 waarna het snel bergafwaarts ging. Hij kwam onder grote druk te staan en probeerde nog een uitweg te vinden, maar Esther bleef goed druk zetten. Hierdoor had Ingmar geen enkele kans en kon de 1ste nul worden genoteerd (0).
Seréyo koos voor een theoretische opening maar maakte daarin een verkeerde keuze. Na een tijdje minder te hebben gestaan kon Seréyo er nog een gelijke stelling uithalen. Zijn tegenstander speelde het echter slim en uiteindelijk kwam Seréyo in een verloren eindspel terecht. (0)
Ahnaf schrijft: Was best een gelijke partij waar ik nooit beter heb gestaan en ook nooit veel risico’s heb genomen. Misschien toch ook wel met de gedachte gespeeld dat m’n tegenstander van zelf wel wat raars zou doen (0,5)
Dave speelde op bord 3 tegen een goede partij waarin hij aan het drukken was op de zwarte stand en een royale tijdsvoorsprong had. Op een gegeven moment won hij een kwaliteit en dat zou genoeg moeten zijn om de partij rustig uit te spelen. Hij leek een mooie combinatie gevonden te hebben om de partij sneller te beslissen maar vergat even een zet verder door te rekenen. De kwaliteit werd teruggegeven en een verloren stand bleef over. Zijn tegenstander speelde dit in tijdnood goed uit.
Martijn speelde een saaie partij. De opening werd onnauwkeurig gespeeld wat uiteindelijk resulteerde in onbekende stellingen. Geen leuke actieve standen waar ik op hoop. Mijn tegenstander speelde het positioneel en hield zijn voordeel goed vast. Op het moment dat de stand verloren was bood mijn tegenstander [gelukkig] remise aan in wederzijdse tijdnood (0,5).
Bryan schrijft: Ik was wel tevreden vanuit de opening, richting het eindspel gaf ik wel een pion weg maar kreeg wel genoeg compensatie ervoor terug. Ik vond het alleen jammer dat Te1 niet werkte vanwege Dc2 voor de rest wel tevreden (0,5).
Mick had met zwart wind mee uit de opening, met actieve stukken en een dreigende koningsaanval zag het er al snel goed uit. Helaas kon hij net niet de goede voortzetting vinden om die potentiële aanval door te zetten tot een punt. Toen de torens van het bord afgingen en in wederzijdse tijdnood, had hij zelfs geluk dat zijn tegenstander een trucje miste, of hij had de partij nog kunnen verliezen.
Peter mocht weer eens het licht uit doen. Kwam goed uit de opening maar gaf op de 23e zet zijn voordeel weer weg maar zijn tegenstander profiteerde daar niet optimaal van en kwam in een lastig eindspel terecht waarin het zwarte Paard sterker was dan de witte Loper terwijl de witte pionnen net wat kwetsbaarder waren dan de zwarte. Het was geen uitschuifstand, maar juist een met veel tactics. Peter hield het hoofd koel in de tweede tijdcontrole en wist de witte Koning in een matnet te drijven (1).