Schaakclub Santpoort

De laatste wedstrijd van de KNSB competitie. In de vorige ronde hadden we onze kampioenskansen reeds vergooid zodat er nu niets meer op het spel stond. Nou ja, op de eer, eeuwige roem en wat slordige ratingpunten na dan.
En zo gingen we gezamenlijk naar Aalsmeer. Maar hoe goed Ben de Leur het ook had uitgelegd in zijn mail, zonder hulp van Menno hadden 5 spelers: Jelle, Martijn, Rob, Hans en ondergetekende de speelzaal niet weten te vinden. Enfin, tien minuten later starten dan maar.
We speelden in een kerk. In de zaal waarin we onze kunsten zouden moeten vertonen, trof ik wat boeken aan. Toen ik mijn tegenstander aan het denken had gezet, ging ik maar eens in de boeken neuzen (mag dat?). Eén boek viel me meteen op “Jezus van Nazareth” van Paul Verhoeven. Een boek waarover ik destijds veel had vernomen maar nooit had gelezen. De cineast Verhoeven wilde ooit een film maken over het leven van Jezus maar alleen over de feiten. De film is er nooit gekomen, volgens Verhoeven hield hij na onderzoek niets meer over voor een film.  
Dat was het enige spirituele momentje van die dag of iemand moet dat idee ook hebben gekregen bij de ‘Himalaya rijsttafel’ die we ’s avonds na een uur wachtten opgediend kregen. We wonnen de wedstrijd maar het zou het hoogtepunt van AAS worden: we waren de enige club die AAS toestond drie bordpunten te halen. Deze onbedoelde generositeit wordt door de spelers hieronder toegelicht.

Martijn had een gemakkelijke middag. Zijn tegenstander speelde variant die als slecht te boek staat en stond binnen een half uur al volkomen verloren. Ditmaal gaf Martijn het niet meer uit handen en was rond 4 uur het punt binnen.

Seréyo kwam goed uit de opening en kwam in een aanvallende positie terecht. Zijn tegenstander verdedigde over het algemeen goed en Seréyo miste een paar kleine kansen op winst. Op het einde pushte Seréyo te hard waarna zijn tegenstander met een mooie tegenaanval een punt kon binnenhalen (0).

Aan het zevende bord speelde Rob met wit. Snel kwam hij goed te staan na enkele onnauwkeurige zetten van z’n tegenstander. Op de 19e zet stond Rob zeer sterk, zeer goede activiteit van de stukken terwijl zwart zeer gedrongen stond. Er moest iets in de stelling zijn om een aanval te forceren, maar met welke variant? Na 20 minuten zoeken, kwam hij er niet uit en besloot een andere zet te spelen. Helaas. Want met Lh6! had Rob het direct uit kunnen maken. Desondanks dacht Rob nog een plusje te hebben uit de stelling, maar dat viel tegen. Zwart wist een vrijpion creëren en dreigde een pion te winnen. Daar trok wit aan de handrem door meerdere schaaks te geven tot 3x dezelfde stelling op het bord kwam. Remise (0,5).

Peter kwam met groot voordeel uit de opening, won een pion en kon gaan oogsten. Toen hij het initiatief inleverde voor nog meer materiaal (hoe dom!) werd hij flink wakker geschud door zwart’s zet 22…Dg7! Doordat Peter die zet niet had gezien, werd het een kantelpunt in de partij. Het lukte hem niet om daar de juiste voortzetting te vinden en deed iets veel te riskants. Dat had tot verlies kunnen leiden als Simon Groot het prozaïsche 24…Pd5!! had gevonden wat de partij direct had beëindigd. Nadat zwart nog één kans op voordeel had laten liggen, draaiden de kansen weer, stond wit iets beter wat werd uitgebouwd tot een vol punt in het eindspel (1).

Hans speelde een te tamme openingsvariant. Dit gaf zijn tegenstander alle kans om richting remise te schuiven. Ondanks dat Hans toch nog aandrong en het er optisch wel beter uitzag voor wit werd het evenwicht nooit verbroken (0,5).

Mick kwam goed uit de opening nadat zijn tegenstander verkeerd ontwikkelde en zo het recht op rokeren verloor en een toren ingesloten had staan. Zonder grote problemen wist hij langzamerhand lijnen te openen en binnen te komen, waarna de koning werd gedwongen om achter de pionnen vandaan te komen en als snel won hij een dame en kort daarna kon hij een punt bijschrijven (1).

Jelle speelde met zwart een partij die erg goed leek te gaan. Hij kwam uit de opening een pion voor te staan en had een comfortabele stelling. Daarna dacht hij nog een pionnetje te pakken maar dat bleek er een te veel te zijn. Wat andere onnauwkeurige zetten later en langzaam maar zeker stortte zijn stelling positioneel helemaal in. De extra pionnen waren niet genoeg en zwart stond helemaal verloren door een sterke koningsaanval. Na nog wat fouten van beide kanten met weinig tijd kon Jelle de druk op de koningsvleugel niet meer aan en moest hij de handdoek in de ring gooien.

Menno speelde met zwart een slechte partij, de stukken werden prima neergezet, maar ik maakte geen gebruik van voordeel dat ik wist dat er was. Met de gedachte: vaak is het beter om dreigingen op het bord te houden dan het echt uit te voeren koos ik voor rustige voortzettingen. Dit was totaal de verkeerde aanpak en wit kon tot 2 keer toe weer gelijk maken in slechte stand. In het eindspel (in totaal gelijke stand) blunderde wit gigantisch waardoor hij twee pionnen verloor en daarmee de partij. 5-3

Geef een reactie